AI-conceptart voor een indiegame: een week van sfeer tot keyart

Een kleine game sterft zelden aan een tekort aan ideeën op maandag. Hij sterft rond week drie, als de ideeën in een paar hoofden wonen, of in één hoofd op vier verschillende dagen, en geen twee op elkaar lijken. Conceptart zet ze op één pagina. Dit is een preproductieweek zoals ik die zou draaien met een beeldgenerator in de lus: wat je elke dag vraagt, wat je bewaart en waar het gewoon het verkeerde gereedschap is.

Maandag: sferen voor kaarten

Begin niet met de held. Begin met een gevoel, één per prompt: “verlaten vuurtoren na een storm, koud groen licht, het gevoel dat je te laat bent”. Maak een dozijn goedkope concepten en poets er geen op. Je zoekt de drie waarvan je zegt: “ja, dit is de game”. Leg ze naast elkaar en schrijf op wat ze delen: het palet, het soort licht, hoeveel lege ruimte. Die zin is je stijlregel. Plak hem ongewijzigd in elke volgende prompt en verander alleen het onderwerp; een promptbibliotheek bijhouden laat zien waar je hem bewaart, en eerst schetsen, dan uitgeven legt uit waarom de vroege rondes in de goedkope instellingen horen.

Dinsdag: omgevingen in de vorm van je scherm

Kies het kader voor de plek. Fellowi Images heeft een kiezer met 16:9 voor een gewoon scherm, 21:9 voor een bioscoopstrook en hoge formaten voor een mobiele game; de gids over beeldverhoudingen geeft de hele lijst. Vraag daarna één plek per prompt en zeg wat de speler daar doet: een touwbrug oversteken, een marktstraat met drie uitgangen. Generators houden van een gecentreerd baken, dus vraag om een rustige voorgrond en een pad dat het oog leidt. Render dezelfde plek bij zonsopgang en ’s nachts om te zien hoe ver het licht kan gaan. Wat terugkomt is een schilderij om mee te discussiëren, geen level-ontwerp: het negeert je speelruimte, en de getekende brug kan nergens heen leiden.

Woensdag: een personage dat zijn look houdt

Beschrijf eerst het silhouet, een lange figuur met capuchon of een ronde, zware met een lantaarn, dan de materialen, dan één detail dat een verhaal vertelt, zoals een gerepareerde handschoen. Als één versie klopt, voeg je die toe als referentiebeeld en vraag je om hetzelfde personage in een nieuwe pose of op een nieuwe plek. De gids over referentiebeelden legt uit hoe dat werkt. Het houdt de algemene look vast, niet elke naad, en de goedkoopste beeldfamilie neemt geen referenties aan, dus kies voor deze stap een andere. Is de referentie een foto van een echt persoon, dan heb je diens toestemming nodig.

Donderdag: keyart als tien ruwe ideeën

Keyart is het beeld op de winkelpagina, met een logo en een slogan eroverheen. Maak dus thumbnails met dat in je hoofd: een posterformaat, een bannerformaat en een groot rustig vlak voor het logo. Houd letters uit de prompt, want woorden in een gegenereerd beeld komen verkeerd gespeld of vervormd terug; de titel zet je in je editor. Tien ruwe composities in een uur is realistisch. Kies er één en behandel die als briefing voor wie de eindversie schildert, misschien jijzelf. Wil je vroeg een trailersfeer voelen, dan kan hetzelfde stilstaande beeld in Fellowi Video tot leven komen.

Vrijdag: wat je ermee mag doen

De feiten in onze voorwaarden zijn kort. We beperken commercieel gebruik niet, nemen geen aandeel en vragen geen naamsvermelding. Er is geen exclusiviteit: iemand met een vergelijkbare prompt kan een vergelijkbaar beeld krijgen, en dat telt als het beeld de identiteit van je game is. Er is geen garantie dat je auteursrecht op het resultaat hebt, en in meerdere landen kan puur machinaal werk er geen krijgen; van wie AI-beelden zijn en commercieel gebruik van AI-beelden lopen het door. Andermans gezicht of een merk is jouw verantwoordelijkheid, en bestanden worden na een bewaartermijn verwijderd (zie de productpagina), dus download wat het project nodig heeft in een eigen map. Mijn regel daaruit: conceptart is richting, en het beeld waaraan men je game herkent hoort een menselijke maker te hebben.

Waar het tekortschiet

De studio geeft per generatie één plat beeld, als PNG- of JPEG-bestand. Er is geen instelling voor een transparante achtergrond, naadloos tegelen of een spritesheet, en niets exporteert naar een engine-formaat. “Op een transparante achtergrond” in een prompt levert een personage op een of andere achtergrond op. Dus geen spritesheets met passende frames, geen tegelbare texturen, geen schone uitsneden en geen engine-klare assets. Het kent je game ook niet: de leesbaarheid van een personage als thumbnail, de breedte van een gang, de camera. Verklein elk concept tot de grootte die het op het scherm krijgt voordat je verliefd wordt. Conceptart eindigt waar productieart begint, dus op de dag dat je frames of tegels nodig hebt, open je je pixeltool of huur je een kunstenaar in en geef je de stijlregel van maandag en de keuze van donderdag mee als briefing. Voor een tafel in plaats van een studio is er AI-kunst voor tabletopcampagnes.