Kies eerst de vorm: beeldverhoudingen voor AI-afbeeldingen op elk platform

De meeste afbeeldingen die mensen weggooien, waren prima afbeeldingen in de verkeerde vorm. Een portret dat een banner moest worden. Een brede scène die een story moest worden. Je maakt het, je snijdt het bij, de bijsnijding hakt eraf wat je mooi vond, en je maakt het opnieuw. Bij een tool die per afbeelding rekent is die tweede poging het dure deel van een slechte gewoonte, en de oplossing kost niets: bepaal de vorm voordat je op de knop drukt.

De vormen die je kunt kiezen

De beeldstudio toont 15 vormen plus een auto-instelling. Ze vallen in vier families, en het helpt om in families te denken in plaats van in getallen.

• Vierkant (1:1). Profielfoto’s, thumbnails in een raster, covers in albumstijl. De vorm die elke bijsnijding overleeft.
• Staand (4:5, 3:4, 2:3). Feedposts, posters, telefoonachtergronden. 4:5 is het hoge uiteinde van een gewone feed; 2:3 is de klassieke fotoafdruk.
• Liggend (5:4, 4:3, 3:2, 16:9). Blogheaders, videothumbnails, bureaubladachtergronden, dia’s. 16:9 is de vorm van een scherm.
• De uitersten (9:16, 9:21, 21:9, 2:1, 1:2, 3:1, 1:3). Stories, reels en shorts leven op 9:16. De heel brede zijn banners en filmische stills; de heel hoge zijn pins, leesstroken en vergrendelschermen van telefoons.

De prijs maakt de vorm niet uit

Een Standard-afbeelding kost 40 coins, of je nu een vierkant of een ultrabreed formaat vraagt, en de studio toont die prijs voordat je genereert (de volledige, altijd actuele lijst staat op de productpagina). Kwaliteit en de optionele extra’s bepalen de prijs; het kader niet. Je bespaart dus nooit iets door expres de verkeerde vorm te kiezen, en de juiste vorm kost je nooit extra. De enige prijs van een slechte keuze is de afbeelding die je daarna maakt om het te herstellen.

Wat auto echt doet

Auto klinkt als de veilige standaard, en voor een eerste experiment is het dat ook. Het is goed om te weten wat het betekent, want het betekent twee verschillende dingen.

• Zonder referentiebeeld stuurt auto helemaal geen vorm mee en laat het de beslissing aan het model. Je ontdekt wat het koos zodra de afbeelding er is, wat prima is voor een experiment en een gok voor alles met een bestemming.
• Met referentiebeelden volgt auto de eerste. Dat is precies wat je wilt als je je eigen foto bewerkt of een gezicht consistent houdt, want het kader blijft het kader (bewerken met je eigen foto). Het is ook de reden dat de volgorde van je referenties ertoe doet.

De regel die daaruit volgt: laat auto aan terwijl je verkent, en stel de vorm zelf in zodra je weet waar de afbeelding heen gaat.

Pas de vorm aan op de plek

Dit zijn vuistregels, geen specificaties. Platforms veranderen wat ze tonen en hoe ze het bijsnijden, dus check de actuele richtlijnen voor je een grote reeks maakt.

• Een feedpost: 4:5, of 1:1 als je wilt dat hij er in het raster en in de feed hetzelfde uitziet.
• Een story, reel of short: 9:16. Componeer voor het midden van het kader; boven en onder tekent de app haar eigen knoppen.
• Een videothumbnail of een blogheader: 16:9 (AI-thumbnails voor YouTube). Houd het onderwerp weg van uiterst rechts, waar het duurbadge zit.
• Een banner of een coverstrook: 3:1 of 21:9, en schrijf de prompt voor een horizontale scène, anders stapelt het model dingen op die je naast elkaar wilde.
• Een poster of een afdruk: 2:3 of 3:4, die ook netjes bijsnijden naar gangbare framematen.

Een gewoonte die de meeste coins bespaart

Maak eerst een schets, in de vorm die je echt gaat gebruiken. Een snelle schets in 9:16 vertelt je of de compositie werkt als story; dezelfde prompt in een vierkant vertelt je daar niets over. De schets-eerst-aanpak uit geef minder coins uit, begin met een schets werkt het best als de schets al het juiste formaat heeft, want dan is de eindversie een keuze over kwaliteit en niet over het kader.

Als de afbeelding het begin van een video is, kies de vorm dan met de clip in gedachten. De videostudio biedt alleen de vormen die het gekozen model accepteert, en sommige modellen volgen gewoon het startbeeld, dus een staande afbeelding is het natuurlijke begin van een staande clip (AI-video voor Reels).

Wat de kiezer niet kan

Een vorm is een kader, geen compositie. Om 9:16 vragen weerhoudt een model er niet van het onderwerp in het verkeerde derde deel van het beeld te zetten, en een heel brede verhouding kan een model een achtergrond laten herhalen om de ruimte te vullen. Dan zit de oplossing in de prompt: zeg waar het onderwerp staat en wat de zijkanten vult (hoe schrijf je prompts voor afbeeldingen). En dezelfde prompt in twee vormen levert twee verschillende afbeeldingen op, niet één afbeelding die op twee manieren is bijgesneden, dus verwacht niet dat je aan het eind van vorm wisselt en het resultaat houdt.

De korte versie

Bepaal waar de afbeelding komt, kies die vorm en bewaar auto voor de experimenten. Open de beeldstudio, stel het kader in vóór de eerste generatie, en de tweede poging is niet langer degene die je maakt vanwege de bijsnijding.