Wenskaarten en uitnodigingen met AI: het beeld is makkelijk, de woorden zijn van jou

Niemand heeft AI nodig om een verjaardagskaart te maken. Een gevouwen vel en een pen doen dat al heel lang. Wat een beeldgenerator verandert, is de afbeelding op de voorkant: die je in je hoofd zag en niet kon tekenen. Hieronder een jaar kaarten, gemaakt aan één keukentafel in Fellowi Images, door een maker die we Ines noemen. Ze is samengesteld uit meerdere mensen; de lessen zijn die iedereen leert.

Onder alle vier de gelegenheden ligt één regel, dus die komt eerst: het beeld is het werk van de machine, de woorden zijn van jou. Letters in een gegenereerd beeld komen zo vaak verkeerd gespeld of scheef uit dat een naam of een datum nooit in de prompt hoort. Vraag in plaats daarvan om ruimte (“grote lege ruimte bovenaan, geen tekst”) en zet de woorden er daarna in met een willekeurig ontwerpprogramma, of met een pen.

Maart: een tachtigste verjaardag, van een oude foto

De oma van Ines werd tachtig, en de familie had één foto waar iedereen van hield: zij als jonge vrouw op een fiets, met een hoed, op een laan met bomen. Ines wilde die als zachte aquarel op de voorkant van de kaart. Ze voegde de scan toe als referentiebeeld en schreef de scène eromheen: “aquarel van de vrouw uit de referentie op een fiets, hoed met brede rand, landweg met bomen erlangs, vroege zomer, losse penseelstreek, grote lege lucht bovenaan, geen tekst”.

Zo leerde ze hoe een referentie werkt. Hij retoucheert de oude foto niet; hij tekent het hele beeld opnieuw en gebruikt de foto als leidraad. De fiets, de hoed en de laan kwamen goed over. Het gezicht dreef het meest af: dichtbij, niet exact. Voor een aquarel was dichtbij genoeg, en de familie herkende haar net zo goed aan de hoed als aan het gezicht. Moet het gezicht precies zijn zoals het was, zet dan de echte foto op de kaart. Let ook op: de goedkoopste beeldfamilie neemt geen referenties, kies dus een die dat wel doet; bewerken met je eigen foto legt het uit.

Nog één ding, ronduit: de foto van een echt persoon vraagt om diens toestemming en jouw recht om hem te gebruiken. Familie zegt meestal ja. Vraag het toch. De oma van Ines vond het heerlijk om gevraagd te worden, en dat is de helft van waar een verjaardagskaart voor is.

Juni: een save-the-date, eerst de vorm

In het voorjaar prikte haar broer een trouwdatum en vroeg om een save-the-date-kaart: een olijfgaard op een heuvel, de avond die ze hadden gekozen. Ines maakte de eerste versie in het vierkant dat ze het hele jaar gebruikt had, was tevreden en ontdekte toen dat bijsnijden tot een liggende kaart de heuveltop eraf haalde.

De regel:bepaal de vorm van de kaart vóór de eerste generatie. Vraag de drukker naar het formaat, kies in de studio de bijpassende beeldverhouding en schrijf pas dan de prompt. Plaats de lege ruimte bewust: “olijfgaard op een glooiende heuvel in het gouden uur, wijd uitzicht, het onderste derde licht en leeg voor tekst, geen tekst”. Een beeld in de juiste vorm houdt het onderwerp waar jij het neerzette; welke vorm waar past vertelt meer. Voordat er iets naar de drukker gaat, laat je het aan het paar zien. Het is hun datum, en hun heuvel.

December: winterkaarten die bij elkaar horen

In de winter wilde Ines voor elke vriendengroep een andere kaart, allemaal duidelijk van dezelfde hand. De valkuil van een serie is dat elke generatie in een nieuwe stijl komt, en de stapel eruitziet alsof hij uit tien winkels komt.

De regel:schrijf één stijlregel en plak die ongewijzigd in elke prompt (“gouache-illustratie, palet van diepgroen en crème, eenvoudige vormen, zichtbare papierstructuur, grote lege ruimte rechts, geen tekst”), en verander alleen het onderwerp: een vos in verse sneeuw, een verlicht raam in de schemering, een fiets met een krans in het mandje. Voeg daarna de eerste kaart die je beviel toe als referentiebeeld, zodat het palet en de penseelstreek meekomen. Kleine verschillen tussen de kaarten zijn normaal; maak er een paar meer dan nodig en houd de kaarten die samen op tafel kloppen. Zo’n stijlregel is het bewaren waard; een promptbibliotheek bijhouden legt uit hoe.

Zaterdagen: bedankkaartjes voor een marktkraam

Ines verkoopt in het weekend jam op de markt en stopt sindsdien een klein bedankkaartje in elke tas: een pot op een vensterbank, een takje kruiden, dezelfde gouachestijl als in de winter. Dat is commercieel gebruik, en het mag. Onze voorwaarden beperken het niet: je mag verkopen wat je genereert, het op een product zetten of gebruiken in werk voor klanten, en wij nemen geen deel en vragen geen naamsvermelding. De bepaling staat in de gids over commercieel gebruik.

Er horen twee kanttekeningen bij. Er is geen exclusiviteit: een andere kraam met een vergelijkbare prompt kan een heel vergelijkbare pot krijgen. En er is geen auteursrechtgarantie, zoals van wie AI-beelden zijn uitlegt. De naam van de kraam, en alles wat Ines zou willen beschermen, leeft daarom in haar eigen ontwerpbestand, niet in het beeld.

Een kaart die beweegt

Een neef woont in het buitenland en leest alles op zijn telefoon, dus werd zijn winterkaart een paar seconden video: sneeuw die langs het verlichte raam valt. Fellowi Video brengt een stilstaand beeld tot leven. Geef het beeld zonder tekst en zet de groet er daarna in je montageprogramma overheen, om dezelfde reden als altijd. Het verschil tussen beginnen met een beeld en beginnen met een zin staat in tekst naar video vs beeld naar video.

Wat het niet kan

• Het kan niet spellen. Namen, data, adressen en het verzoek om te reageren horen in een ontwerpprogramma of in je eigen handschrift.
• Het belooft geen goede afdruk. Een beeld dat op een telefoon scherp oogt, kan op papier zacht uitvallen. Vraag de drukker naar de minimale pixelgrootte en controleer je download daartegen voordat je bestelt; de beschikbare kwaliteiten staan op de productpagina.
• Het houdt een echt gezicht niet exact vast. Een referentie bewaart gelijkenis, geen getrouw portret. Voor een kaart waarop het gezicht moet kloppen, gebruik je de foto zelf.
• Het maakt een serie niet perfect gelijk. Referenties en een vaste stijlregel houden de look dichtbij, niet exact.
• Het drukt, post en verstuurt niets. Achter de studio zit geen drukservice en geen verzending. Je krijgt een bestand; het papier, de envelop en de postzegel zijn voor jou.

Een generatie die mislukt wordt terugbetaald; een af beeld dat je gewoon niet mooi vindt niet. Probeer ideeën dus goedkoop uit vóór de definitieve versie, zoals eerst schetsen, dan uitgeven beschrijft, en zie de productpagina voor wat elke render kost.

Bewaar de bestanden

Gegenereerde bestanden worden een beperkte tijd bewaard en daarna verwijderd (de huidige termijn staat op de productpagina). Download een kaart op de dag dat je hem kiest, bewaar de versie zonder tekst naast je ontwerpbestand en sla de prompt erbij op. Volgend jaar maart is er weer een verjaardag, en dan wil je beginnen bij de laan met de bomen, niet bij nul.