Palety kolorów dla dorosłych postaci AI: słowa gradingu, które ustawiają nastrój

Kolorysta trzyma tablicę z kartami wzorników: pasek gotowego gradingu, obok trzy albo cztery próbki koloru i notatka, co ten grading robi i gdzie się sypie. Kiedy reżyserka mówi „niech to będzie jak późne lato”, kolorysta nie dyskutuje o późnym lecie. Wyciąga kartę.

Prompty do obrazów postaci mogą działać tak samo. Paleta to garść słów, a model traktuje je jak grading położony na wszystko w kadrze. Oto sześć kart do Fellowi Images, napisanych dla dorosłych postaci i, jak reszta tej warsztatowej serii, poświęconych kolorowi, a nie treści. Samo światło, skąd pada i jak twarde jest, ma osobny przewodnik o świetle buduarowym; ta tablica zaczyna się wtedy, gdy światło jest już ustawione.

Sześć kart palet

Na każdej karcie są słowa, które wywołują grading, to, co robi on z nastrojem, i miejsce, w którym zwykle się sypie. Prawie zawsze sypie się na skórze.

Ciepły bursztyn

Słowa: „ciepły bursztynowy grading”, „tony miodu i ochry”, „ciepły balans bieli”, „złota paleta”.

Nastrój: bliskość, przytulność, poczucie miłego wspomnienia. Schlebia drewnu, wełnie i lnowi, a pokój wygląda w nim na zamieszkany.

Gdzie się sypie: skóra robi się pomarańczowa, potem ziemista, bo model ociepla wszystko o tyle samo. Dodaj do gradingu „naturalne odcienie skóry” i zostaw w kadrze jedną chłodną rzecz, szaroniebieską ścianę albo białe prześcieradło, żeby oko miało do czego przyłożyć ciepło.

Noc w tealu i pomarańczu

Słowa: „grading teal i pomarańcz”, „chłodne morskie cienie, ciepła skóra”, „filmowa nocna paleta”.

Nastrój: napięcie i blask, wygląd plakatu filmowego. Ciepła skóra stoi na tle zimnego otoczenia, więc twarz wychodzi z kadru do przodu.

Gdzie się sypie: to najbardziej ograny grading, jaki istnieje, a przekręcony mocno robi twarze pomarańczowymi, a cienie na nich zielonymi. Postaw przed nim „subtelny” albo „powściągliwy”, a wynik będzie wyglądał jak kadr z filmu, nie jak zwiastun.

Przygaszony film

Słowa: „przygaszona paleta kolorów”, „wyblakły wygląd filmu”, „podniesione czernie”, „miękki kolor o niskim kontraście”, „drobne ziarno filmowe”.

Nastrój: cichy, niespieszny, szczery; niedziela, w którą nigdzie nie trzeba iść. To najbardziej wyrozumiały grading dla serii, bo nic w nim nie krzyczy.

Gdzie się sypie: przygaszenie zjeżdża w szarość, a skóra robi się popielata. „Wyblakły” potrafi też przynieść rysy i kurz, o które nikt nie prosił. „Przygaszony, ale ciepły” i „czysty, bez uszkodzeń kliszy” trzymają go po właściwej stronie.

Jasna pastela

Słowa: „jasna pastelowa paleta w wysokim kluczu”, „pudrowy róż, pudrowy błękit i mięta”, „lekko, jasno, miękki kontrast”.

Nastrój: lekki, romantyczny, edytorialowy; kolor wiosennej sesji modowej.

Gdzie się sypie: jasność wypala twarz, a linia żuchwy i oczy tracą kształt. Poproś o „wyraziste rysy” i zostaw jeden ciemniejszy akcent we włosach albo w ubraniu.

Miękka paleta to nastrój, nigdy powód, by postać wyglądała młodziej. Trzymaj dorosłego w prompcie (kobieta po trzydziestce, dorosły mężczyzna w dopasowanej koszuli) i pozwól, by złagodzenie zrobił kolor. Słowa kojarzące się z dzieckiem, takie jak „mała dziewczynka”, i każdy podany wiek poniżej osiemnastu lat są odrzucane, zanim ruszy jakakolwiek moneta, a zabawy w wiek i brak zgody odrzucane są tak samo. Pełne zasady są w tekście na co pozwalają prawo i nasz regulamin.

Monochrom i duoton

Słowa: „czarno-białe”, „wysokokontrastowy monochrom”, „wygląd odbitki żelatynowo-srebrowej”, „sepia”, „duoton w głębokim granacie i różu”.

Nastrój: ponadczasowy, graficzny, poważny. Bez koloru oko czyta kształt, fakturę i wyraz, dlatego schlebia wyrazistej twarzy.

Gdzie się sypie: monochrom potrafi wrócić płaski i szary, więc nazwij kontrast: „głębokie czernie, jasne światła”. Czasem zostawia zabłąkany odcień. Kolory duotonu mają skłonność do wypełniania oczu i ust; to może być zamysł albo wyglądać jak wypadek filtra.

Głębokie tony kamieni szlachetnych

Słowa: „paleta kamieni szlachetnych”, „szmaragd, szafir, granat i ametyst”, „bogaty, nasycony kolor”, „aksamitnie ciemne cienie”.

Nastrój: luksus, wieczór, teatr; pokój, na który ktoś się wystroił.

Gdzie się sypie: nasycenie się rozlewa. Zielony pokój barwi skórę na zielono, fioletowy sprawia, że wygląda jak siniak. Kładź klejnoty na przedmiotach, nie w powietrzu: „szmaragdowa aksamitna sofa, granatowa jedwabna sukienka, ciepła naturalna skóra”.

Jeden akcent z drugiej strony koła

Najstarszy trik kolorysty to jeden akcent dopełniający: jedna rzecz w kolorze przeciwnym do gradingu. Morski pokój i rdzawa sukienka. Bursztynowy pokój i niebieska szklanka na stole. Zielony, szlachetny zestaw i czerwone usta. Akcent mówi widzowi, gdzie patrzeć, i nie pozwala mocnemu gradingowi zjechać w monotonię. Jeden wystarczy; dwa akcenty ze sobą konkurują, trzy robią karnawał. Najłatwiej umieścić go w ubraniu, a przewodnik po tkaninach ma słowa o tym, jak kolor układa się na materiale. Drugim miejscem jest kolor włosów i ust z notatek o fryzurze i makijażu.

Najpierw chroń skórę

Widzowie wybaczą dziwną ścianę. Dziwnej skóry nie wybaczą. Skóra to jedyny kolor, na który każdy patrzy całe życie, więc grading może przesunąć każdy inny kolor w kadrze i obraz to przeżyje, ale przesuń skórę za daleko, a wygląda na chorą albo plastikową.

Nazwij skórę osobnym kolorem, niezależnie od palety: „ciepła oliwkowa skóra”, „głęboko brązowa skóra o ciepłym podtonie”, „jasna skóra o różowym podtonie”, „piegowata, ogrzana słońcem skóra”. Postaw ją obok osoby, a paletę na końcu promptu, żeby model przypiął jedno do postaci, a drugie do kadru. Ciemna skóra szczególnie łatwo traci ciepło i szczegół pod ciężkim chłodnym albo odbarwionym gradingiem; jeśli grading jest mocny, napisz wprost „bogate, naturalne odcienie skóry”.

Potem daj palecie miejsce do życia: „pokój w morskim i łupkowym, sukienka w rdzy”. Kolor przypięty do przedmiotu zostaje na nim częściej niż kolor, który tylko wisi w powietrzu. Cała karta w użyciu:

Kobieta po trzydziestce o głęboko brązowej skórze z ciepłym podtonem, w rdzawej lnianej sukience, czyta na łupkowoniebieskiej sofie, powściągliwy grading teal i pomarańcz, naturalne odcienie skóry, miękki kontrast.

Jedna paleta na cały zestaw

Każdy render czyta prompt od nowa, więc grading dryfuje od obrazu do obrazu, jeśli go nie trzymasz. Zapisz paletę jako jedną stałą linijkę (słowo gradingu, trzy nazwane kolory, kontrast) i wklejaj ją bez zmian do każdego promptu zestawu. Zmieniaj pozę i scenę wokół niej, nigdy samą linijkę.

Zostań przy jednej rodzinie modeli przez cały zestaw: te same słowa w każdej renderują się inaczej, a zestaw zmieniony w połowie wygląda jak praca dwóch fotografów. Potem dołącz najlepszy obraz jako obraz referencyjny. Referencje słyną z trzymania postaci, ale równie dobrze przenoszą wygląd przez cały zestaw, a przy proporcjach ustawionych na Auto kadr podąża za pierwszą z nich. Każda referencja podnosi cenę, a najtańsza rodzina nie przyjmuje żadnych; liczby są na stronie produktu. Jak utrzymać samą twarz, opisuje tekst o spójnej postaci.

Uważaj na słowa sceny. „Zachód słońca”, „neonowa ulica”, „las” i „śnieg” przynoszą każde własną paletę, a kiedy scena i paleta się nie zgadzają, często wygrywa scena. Wybierz scenę zgodną z gradingiem albo nazwij grading dwa razy. Styl artystyczny też przesuwa kolor: malarstwo olejne i anime mają własne nawyki kolorystyczne, opisane w przeglądzie stylów artystycznych.

Jeśli włączasz Popraw jakość promptu, przeczytaj, co wróciło. Funkcja przepisuje prompt w całości za niewielką dopłatą, a starannie dobrane „przygaszony, ale ciepły, podniesione czernie” może zmienić się w „żywe kolory” albo zniknąć zupełnie. Czy przepisywanie jest tego warte, to osobne pytanie: czy pozwolić AI przepisać prompt.

Czego nie zrobi słowo o kolorze

• Nie trafi w kod hex. „#1f4e57” w prompcie nie jest stosowany niezawodnie. Nazwany kolor i słowo o nastroju zbliżą cię bardziej niż liczba.
• Nie wygląda tak samo na każdym modelu. Ta sama linijka palety renderuje się inaczej w każdej rodzinie modeli, dlatego zestaw zostaje przy jednej.
• Nie wygląda tak samo na każdym ekranie. Telefon na pełnej jasności i laptop w trybie nocnym pokazują jeden plik jako dwa obrazy. Oceniaj zestaw na jednym ekranie.
• Nie przetrwa druku. Wynik nie jest zarządzany barwnie ani wierny w druku; odbitka nie zgodzi się z ekranem bez osobnej próby.
• Nie omija skóry. Słowa o kolorze przesiąkają na skórę i ubranie. Każdy trik z tej tablicy to zmniejsza, żaden nie usuwa.
• Nie przegłosuje sceny. Kiedy słowo sceny sugeruje inną paletę, model może zignorować twoją.

A czasem nasz dostawca generowania obrazów odrzuca obraz jako wrażliwy, bez względu na jego kolory. Nieudane generacje zwracają monety, a przyczyny opisuje tekst dlaczego generatory obrazów AI odmawiają. Zacznij w Fellowi Images od jednej karty i jednego akcentu, a kiedy wynik ci się spodoba, trzymaj linijkę.