Anime NSFW z AI: dlaczego styl stawia opór i jak go przekonać

Spędziłem żenujący wieczór, próbując wycisnąć z generatora jeden porządny dorosły obraz anime, i za każdym razem dostawałem to samo: miękkie, przerysowane malarstwo z postacią podobną do anime mniej więcej tak, jak plakat w galerii handlowej jest podobny do Japonii. Wszystkie poradniki o promptach, które czytałem, pisano pod fotorealizm, a większość tych rad nie jest tu po prostu bezużyteczna - one działają przeciwko tobie.

Nikt nie mówi tego głośno: anime nie jest tematem, tylko sposobem rysowania. Prosząc o scenę fotorealistyczną, opisujesz coś, co mogłoby istnieć, i zostawiasz modelowi światło. Prosząc o anime, opisujesz zestaw świadomych uproszczeń, a jeśli ich nie nazwiesz, model idzie na kompromis i oddaje ci papkę.

Nazwij sposób rysowania, nie nastrój

Słowo anime prawie nic w twoim zapytaniu nie robi. Przykrywa osiemdziesiąt lat wszystkiego, od tuszu na celuloidzie po dzisiejszy cyfrowy styl studia. Generowaniem porusza konkretna mechanika wyglądu:

• Cel shading. Płaskie bloki koloru z twardą krawędzią tam, gdzie zaczyna się cień, a nie gradient. Ten jeden zwrot daje więcej niż akapit przymiotników.
• Grubość kreski.Anime ma widoczny, zmienny kontur. „Czysta, pewna kreska, cienkie linie wewnątrz” wyciąga obraz z malarskiej zupy.
• Płaskie wypełnienia i ograniczona paleta. Kadr czyta się jako animacja dlatego, że kolorów jest w nim mniej niż w rzeczywistości.
• Epoka albo nośnik, nie franczyza.„OVA z lat 90., ziarno taśmy, wyciszona paleta” to prawdziwa instrukcja. Nazwa studia zwykle nie, a tytuł, który chcesz naśladować, to najkrótsza droga do wyniku bez wyrazu.

Właśnie temu punktowi ludzie stawiają największy opór. Odruch każe podać ulubiony tytuł. Ale model nie ma czystego pojęcia tego tytułu, tylko mgłę wszystkiego, co internet tak podpisał. Dostajesz średnią, a średnia nie przypomina niczego.

Co się zmienia, gdy scena jest dorosła

Dwie rzeczy, ciągnące w przeciwne strony.

Po pierwsze, zasada rządząca każdym dosłownym zapytaniem działa tu jeszcze mocniej: opisuj to, co ma być w kadrze, i nigdy tego, czego być nie powinno. „Bez ubrań” czyni z ubrań temat. Napisanie, gdzie ona jest i co robi światło, odpowiada na pytanie, nie stawiając go. Rozpisaliśmy to w tekście o promptach NSFW, które naprawdę się renderują, i na tej stronie też jest to najcenniejszy nawyk.

Po drugie, anatomia w płaskim stylu zachowuje się inaczej. Zapytaniom fotorealistycznym uchodzi mętna mowa ciała, bo pracę wykonuje światło; cel shading nie ma światła, za którym mógłby się schować, więc niedookreślona poza wraca sztywna albo błędna. Powiedz, co robią kończyny. „Jedno kolano podciągnięte, ciężar na dalszym biodrze, patrzy w dół” jest warte pięciu estetycznych przymiotników.

Granica, która nie drgnie

Przy anime warto powiedzieć to wprost, bo ten styl jest pełen postaci rysowanych z konwencji jako małe i młode. Wszystko o charakterze seksualnym z udziałem nieletnich jest odrzucane na stałe, w tym postacie, których wiek lub sposób przedstawienia w oryginale są nieletnie, bez względu na kreskę. Żaden plan tego nie odblokowuje i żadne sformułowanie tego nie obchodzi. Druga twarda odmowa dotyczy przedstawień braku zgody. Cała reszta między dorosłymi jest w porządku i właśnie dlatego te dwie warto nazwać tak wyraźnie. Rozumowanie jest w tekście o tym, co naprawdę znaczy generator bez cenzury.

Przy okazji usuńmy inne nieporozumienie: studio i kompani anime to różne produkty. Generator nie czyta ustawień kompana, a zachowanie kompana w rozmowie nie ma nic wspólnego z tym, co możesz wyrenderować na /images. Jeśli trafiłeś tu z przeglądu kompanów anime, to rozróżnienie oszczędzi ci zamieszania.

Jak dostać tę samą postać dwa razy

Tu anime jest uczciwie trudniejsze niż fotorealizm. Płaski styl daje mniej cech, których można się uchwycić, więc dwie generacje z jednego opisu rozjeżdżają się bardziej niż fotografie. Tekst nie utrzyma twarzy. Lekarstwo jest wszędzie takie samo: wybierz render, który ci pasuje, i od tej pory używaj go jako referencji. Jak dokładnie, opisujemy w tekście o utrzymaniu wyglądu postaci 18+.

A potem wpraw to w ruch

Anime animuje się lepiej niż fotorealizm, co mnie zaskoczyło. Płaski kolor i twarde krawędzie cieni dają modelowi wideo mniej okazji do pomyłki na klatkę, więc kadr w cel shadingu trzyma się w ruchu tam, gdzie fotorealistyczny migocze. Zabierz najlepszy kadr do zakładki Video, opisz jeden powolny ruch i zobacz. Metoda jest w tekście o zamianie kadru 18+ w klip.

Zacznij od jednego zapytania, w którym pada cel shading, nazwane jest źródło światła i opisana poza. Idź coś zrobić. Jeśli się nie uda, nic nie kosztuje: nieudane generowania wracają automatycznie i tylko dlatego cała ta metoda prób jest do udźwignięcia.