NSFW-prompts schrijven die echt een beeld opleveren

Er zijn maar twee redenen waarom een volwassen opdracht leeg terugkomt. De eerste: je vroeg om iets dat niemand rendert, en geen formulering verandert daar iets aan. De tweede, veel vaker: de opdracht was dubbelzinnig, en dubbelzinnigheid pakt in een expliciete context veel vaker verkeerd uit dan bij een landschap. Dit stuk gaat over de tweede. De algemene versie staat in hoe je prompts schrijft die werken; hieronder alleen wat verandert zodra de scène expliciet wordt.

Noem nooit iets dat je niet wilt

Dit is de duurste gewoonte, en zo tegenintuïtief dat vrijwel iedereen het op de harde manier leert. Beeldmodellen hebben geen betrouwbaar begrip van ontkenning. Schrijf „geen tattoos” en je hebt het model zojuist in twee woorden verteld dat tattoos bij dit beeld horen. Verrassend vaak krijg je ze.

We leerden dit in ons eigen systeem, niet uit een handboek. Een vroege versie van de identiteitsinstructie die we voor elke generatie plakken, noemde een lichamelijk kenmerk om het te behouden. Er stond in feite: deze persoon is kaal. Het model las „kaal” als iets dat in het beeld hoorde en begon kale mensen te tonen in gesprekken met personages die haar hebben. De oplossing was om helemaal geen kenmerkwaarden meer te noemen en alleen te zeggen wie er in beeld is. Voor het lichaam geldt hetzelfde: beschrijf wat zichtbaar moet zijn en laat de rest gewoon weg. Een positieve lijst wordt als lijst gelezen. Een negatieve ook.

Gebruik gewone woorden voor lichamen

De tweede veelgemaakte fout is het eufemisme. Koosnaampjes, straattaal en preutse omwegen zijn hoe mensen echt praten, en de slechtst denkbare invoer voor een model dat jouw woorden moet koppelen aan iets dat het gelabeld heeft gezien. Een beschrijvend of anatomisch woord rendert. Een schattig woord rendert iets anders, of niets.

Dat betekent niet dat je een medisch verslag moet schrijven, maar dat je het woord kiest dat beschrijft in plaats van het woord dat knipoogt. „Blote schouders en rug, laken over de heupen” is een beeld. „Laat weinig aan de verbeelding over” is geen beeld maar een oordeel over een beeld, en daar kan het model niets mee.

Bouw eerst de kamer, dan de pose

Expliciete opdrachten gaan bijna volledig over het onderwerp en bijna nooit over waar dat onderwerp is. Het resultaat oogt als een uitknipsel: een technisch correct lichaam dat zweeft in een vage bruine ruimte. Geef het beeld een plek. Eén zinsdeel over de plaats, één over het licht en één over de pose is meestal genoeg, en het licht doet het meeste werk. „Late middagzon door de lamellen” verandert een beeld meer dan drie extra bijvoeglijke naamwoorden over het lichaam.

Zes herschrijvingen

• „sexy vrouw, naakt”wordt „vrouw op haar zij op onopgemaakte witte lakens, blote rug naar de camera, warm lamplicht van links, kijkt over haar schouder”.
• „geen kleren, geen bikini”wordt „staat onder de douche, water stroomt, nat haar naar achteren, beslagen glas”. Zeg waar ze is en de kledingvraag beantwoordt zichzelf.
• „heet stel in bed”wordt „twee mensen dicht tegen elkaar onder een dun laken, voorhoofden bijna tegen elkaar, een hand op de heup van de ander, één bedlampje”.
• „erotische kunst, prachtig, 8k, meesterwerk” wordt vrijwel alles wat concreet is. Kwaliteitswoorden zijn ruis: ze beschrijven je hoop, niet het beeld.
• „heel rond maar niet dik”wordt „zachte vormen, volle heupen, ontspannen houding”. Vergelijkingen en uitsluitingen renderen niet. Beschrijvingen wel.
• „hetzelfde meisje als net” wordt een startbeeld. Tekst draagt geen gezicht; hoe het echt werkt staat in een 18+ personage er hetzelfde uit laten zien.

Wat geen enkele formulering langs krijgt

Twee dingen worden bij Fellowi zonder uitzondering geweigerd en dat blijft zo: alles seksueels met minderjarigen, en elke weergave waarin geen sprake is van instemming. Dat zijn geen filters om omheen te schrijven, en geen abonnement zet ze open. Al het andere tussen volwassenen mag, en juist daarom staan de grenzen er zo onomwonden. De redenering staat in wat een ongecensureerde beeldgenerator werkelijk betekent.

Als een render toch mislukt

Soms komt een volstrekt redelijke opdracht niet terug. Dan proberen we het nog één keer met een mildere versie van je tekst, en lukt dat ook niet, dan staan de munten automatisch weer in je portemonnee. Een mislukte generatie kost per ontwerp niets, dus de juiste reactie op een weigering is herschrijven en opnieuw proberen, niet je ideeën opsparen.

Zin om het te testen? Open de generator en herschrijf één opdracht met een kamer, een lichtbron en geen enkele ontkenning erin. Die ene wijziging doet meer dan al het andere op deze pagina bij elkaar.