NSFW AI-kunststijlen: een rondleiding van fotorealisme tot pin-up

Bijna alle tips over AI-beelden voor volwassenen gaan over het onderwerp: wie er in beeld is, wat die persoon draagt, wat het licht doet. Over de look wordt veel minder geschreven, terwijl die eerder vastligt dan al het andere. Dezelfde vrouw op zijden lakens is een ander beeld als foto, als olieverfstudie, als animeframe met cel shading of als pin-up uit de jaren vijftig, en elk daarvan vraagt om eigen woorden.

Dit is een rondleiding langs vijf stijlen die goed werken voor beelden van meerderjarige personages: waar elke stijl goed voor is, welke woorden het model ernaartoe trekken, per stijl één voorbeeldprompt en hoe het meestal misgaat. De voorbeelden zijn suggestief en niet expliciet, omdat het om de stijlformule gaat en niet om de scène. Iedereen erin is volwassen, en in een paar voorbeelden zegt de prompt dat met zoveel woorden, een gewoonte die het overnemen waard is. De voorbeelden staan in het Engels, zodat je ze zo kunt kopiëren.

Kies eerst de stijl

Een stijlwoord is geen laklaag die je er op het eind overheen zet. Het verandert hoe het model elk ander woord in de prompt leest: ‘zacht licht’ betekent op een foto een vloeiend verloop op de huid, in aquarel een bleke was en in anime één harde schaduwrand. Zet de stijl dus vooraan, benoem hem met twee of drie concrete termen in plaats van één vaag woord, en schrijf de scène daarna op een manier die bij die stijl past.

Fotorealisme

Goed voor: de meest directe look, en die waar de meeste mensen standaard aan denken. Boudoir, een hotelraam bij nacht, een douche met beslagen glas. Het is ook de minst vergevingsgezinde stijl, want iedereen is expert in hoe huid en licht er echt uitzien.

De woorden: praat als een fotograaf. Een brandpuntsafstand (35mm, een 85mm-portretlens), een diafragma (geringe scherptediepte, f/1.8), één echte lichtbron met een richting (laat raamlicht van links, één bedlampje) en oppervlaktewoorden: zichtbare huidtextuur, fijne poriën, ongeretoucheerd, lichte filmkorrel.

Voorbeeld:‘boudoir photograph of a woman in her thirties lying on silk sheets in black lace lingerie, bare back to the camera, looking over her shoulder, warm bedside lamp from the right, 85mm lens, shallow depth of field, visible skin texture, slight film grain’.

Hoe het misgaat: plastic huid en licht uit het niets. Het model mikt op het gemiddelde van enorm veel geretoucheerde foto's, en dat gemiddelde heeft geen poriën en zachte schaduwen alle kanten op. De volledige lijst met verraders en de formule tegen elk ervan staat in waarom AI-beelden er als AI uitzien.

Anime en manga

Goed voor: personages in plaats van mensen. Verzonnen figuren met onmogelijke haarkleuren, fantasy-outfits, scènes die als foto geposeerd zouden ogen. Een vlakke stijl is ook milder voor anatomie dan fotorealisme, omdat er minder oppervlak is waarop het mis kan gaan.

De woorden: benoem de weergave, niet het genre. Cel shading, strakke krachtige lijnen, egale kleurvlakken, harde schaduwranden, een beperkt palet. Voor manga: zwart-witte inkt, rastertoon, zware zwarte vlakken. Een tijdperk helpt (jaren-90-OVA, filmkorrel); de naam van een franchise meestal niet.

En noem de leeftijd. Anime tekent volwassenen uit conventie klein en jeugdig, dus schrijf het personage in de prompt zelf als volwassene, met volwassen proporties in een volwassen omgeving. Alles wat seksueel is en een minderjarige betreft, of een personage dat door leeftijd, lichaam of framing als minderjarig overkomt, wordt geweigerd, op elk abonnement en in elke stijl, en geen formulering verandert dat.

Voorbeeld:‘anime illustration, cel shading, clean bold linework, an adult woman in her late twenties with long silver hair, tall, sitting on the edge of a bed in a silk robe slipping off one shoulder, city lights through the window, limited palette of blue and amber’.

Hoe het misgaat:pap. Schrijf alleen ‘anime’ en het model middelt tussen decennia aan stijlen en een schilderij, met iets zachts en overbewerkts als resultaat. De lange versie staat in het stuk over anime-personagegeneratie.

Schilderachtig: olieverf, aquarel, inkt

Goed voor: de oudste erotische traditie die er bestaat. Achter de liggende figuur staan eeuwen olieverf, en een geschilderd naakt wordt als kunst gelezen voordat het als iets anders wordt gelezen. Een losse penseelstreek verbergt bovendien kleine fouten in handen en anatomie die een foto zou blootleggen, wat dit de meest vergevingsgezinde stijl van de lijst maakt.

De woorden: benoem het medium en het spoor dat het achterlaat. Olieverf: olieverf op doek, zichtbare penseelstreken, impasto, clair-obscur, warme omberschaduwen. Aquarel: nat-in-nat-wassingen, zacht uitlopende randen, papierstructuur, veel onbeschilderd wit. Inkt: pen en inkt, kruisarcering, penseelinkt met een droge rand, één kleurwassing.

Voorbeeld:‘oil painting on canvas, figure study of a woman reclining on a draped chaise, bare shoulders, a sheet across her hips, single window light, chiaroscuro, visible brushstrokes, warm umber and ochre palette’.

Hoe het misgaat:het medium glijdt terug naar een foto. Gezichten lijden het eerst, fotografisch weergegeven op een geschilderd lichaam, omdat het model gezichten vooral van foto's heeft geleerd. Benoem de penseelstreek ook voor het gezicht, niet alleen voor het hele beeld: ‘her face painted in the same loose strokes’.

3D-render en gestileerde CG

Goed voor: een gepolijste look als uit een game-cinematic of een animatiefilm. Fantasyfiguren, sciencefictionharnassen, gestileerde proporties ergens tussen cartoon en mens. Het is duidelijk geen echt persoon, en sommige mensen willen juist dat.

De woorden: praat over de renderer, niet over de camera. 3D-render, subsurface scattering op de huid, global illumination, zacht studiolicht, randlicht, gestileerde proporties, kleirender, game-cinematic.

Voorbeeld:‘stylised 3D render, an adult elf woman in ornate silver armour with a bare midriff, leaning against a stone archway, rim light, soft global illumination, subsurface scattering on skin, game cinematic look’.

Hoe het misgaat: het griezelige midden. Vraag om een 3D-render met realistische huid en je krijgt een figuur die te glad is voor een foto en te echt voor een cartoon, en het hele beeld wordt wasachtig. Kies één uiterste: gestileerde proporties en schone materialen, of een foto.

Vintage film en pin-upglamour

Goed voor: glamour die bewust suggestief is. De pin-up van halverwege de eeuw, de softfocus-tijdschriftshoot uit de jaren zeventig, een polaroid op de vloer van een slaapkamer. Omdat het tijdperk zelf al sensueel is, hebben deze beelden meestal minder in de prompt nodig, niet meer.

De woorden: een decennium en een medium. Voor illustratie: pin-up uit de jaren vijftig, gouache, airbrush-highlights. Voor fotografie: 35mm-film, verzadigde diafilmkleuren, softfocus, lichtlekken, een verbleekte polaroid, halatie rond de lichte delen. De garderobe verkoopt het tijdperk het best: kousen met jarretels, een hoog opgesneden slip, een satijnen onderjurk.

Voorbeeld:‘1950s pin-up illustration, gouache, a smiling woman in her thirties in a satin slip and stockings, perched on a vanity stool, glancing back over her shoulder, pastel pink background, airbrushed highlights’.

Hoe het misgaat: een moderne foto onder een oud filter. Korrel alleen maakt een beeld niet vintage; hedendaagse make-up, kapsels en telefooncamera-kadrering verraden het meteen. Beschrijf het tijdperk, niet alleen de textuur.

Welk studiomodel bij welke look past

De keuzelijst Model in de beeldstudio kiest geen stijl. De drie opties verschillen in formaat en mogelijkheden, zoals drie beeldmodellen, één studio uitlegt, en dat bepaalt wat past:

• Fotorealisme en vintage film: het volledige model, op High als het beeld ertoe doet. Poriën, korrel en halatie zijn fijne details, en fijne details zijn wat extra pixels kopen.
• Anime, inkt en 3D: het mini-model volstaat meestal. Egale vlakken en strakke lijnen houden stand op een kleiner formaat, en je munten gaan langer mee terwijl je de stijl afstelt.
• Een stijl uitproberen: het budgetmodel. Een klein beeld is genoeg om te zien of een stijlformule wordt gelezen zoals je bedoelde, voordat je meer uitgeeft aan het beeld dat je houdt.
• Een stijl vasthouden over een serie: het mini- of het volledige model, omdat alleen die referentieafbeeldingen en de promptverbetering aannemen.

De stijlen van de promptverbetering

Vink ‘Promptkwaliteit verbeteren’ aan en er verschijnt een tweede veld, Stijl, met zes opties: Standaard, Artistiek, Fotografisch, Technisch, Anime en Realistisch. De verbetering herschrijft je prompt tot een langere, gedetailleerdere versie voordat het beeld wordt getekend, en de stijl geeft die herschrijving richting. Het kost een kleine toeslag, vermeld op de productpagina, en het budgetmodel biedt het niet.

De combinaties zijn meestal wat de namen doen vermoeden: Fotografisch of Realistisch achter een fotorealistische prompt, Anime achter een animeprompt, Artistiek achter olieverf, aquarel, inkt of een pin-upillustratie. Voor 3D of vintage film is er geen optie, dus daar draagt je eigen stijlformule het gewicht; vergelijk Standaard en Technisch op dezelfde prompt en houd wat je het mooist vindt.

Eén waarschuwing. Herschrijven is herschrijven: het vervangt jouw woorden door eigen woorden, en een zorgvuldig gekozen frase als ‘hard shadow edges’ overleeft dat misschien niet. Is de stijl de kern van het beeld en werkt je formule al, laat de verbetering dan uit, zoals ook de hint in de studio zelf aanraadt.

Eén stijl over een hele serie

Eén goed beeld is makkelijk. Tien die eruitzien alsof één kunstenaar ze maakte, dat is het moeilijke deel, en het komt neer op drie gewoontes.

• Bevries de stijlformule.Schrijf hem één keer, zet hem vooraan en gebruik hem woord voor woord opnieuw. Elk beeld in je studiogeschiedenis heeft een knop om opnieuw te gebruiken (de tooltip zegt ‘Deze prompt gebruiken’), de snelste manier om het volgende beeld met precies dezelfde tekst te beginnen.
• Voeg je beste beeld toe als referentie.Een referentie draagt de look net zo goed als het gezicht: palet, lijn, penseelstreek, korrel. Bewaar de render waar je op wilt aansluiten en voeg hem toe via ‘Eigen foto uploaden’; hoeveel referenties één generatie aanneemt, staat op de productpagina. Met een referentie erbij beschrijf je de verandering, niet de stijl, want het beeld laat die al zien.
• Verander één ding tegelijk. Houd de omgeving en verander de pose, of andersom. Voor gezichten is de methode uitgewerkt in een meerderjarig personage consistent houden, en voor stijl werkt ze net zo goed.

Wat een stijlwoord niet kan

Het stopt geen drift. Twee generaties uit dezelfde prompt zijn twee aparte trekkingen, en hoe vager het stijlwoord, hoe verder ze uit elkaar landen; een referentie verkleint het verschil zonder het te dichten. Stijlen mengen vertroebelt ze allebei: ‘anime, photorealistic’ geeft een getekend gezicht op gefotografeerde huid, en ‘oil painting, 3D render’ geeft geen van beide. Wil je een hybride, neem dan één stijl als basis en leen één element van een andere, zoals filmkorrel op een illustratie.

Het herstelt ook geen anatomie: een schilderachtige afwerking verbergt een verkeerde hand, maar corrigeert hem niet. En geen enkele stijl verandert wat is toegestaan. Alleen volwassenen en alleen met instemming, op een foto net zo goed als in aquarel.

De snelste manier om alle vijf te leren is ze naast elkaar te zetten. Open de studio, houd één scène en wissel vijf keer alleen de stijlformule. Een mislukte generatie krijgt haar munten automatisch terug, dus het experiment kost je alleen de beelden die echt binnenkomen.