Lichaamstypes bij het genereren van NSFW AI-personages: echte volwassen lichamen beschrijven

Elke docent modeltekenen zegt in de eerste les een versie van hetzelfde: teken het lichaam dat voor je staat, niet het lichaam dat je verwacht. Beginners tekenen het verwachte. Ze verlengen de benen, versmallen de taille, strijken de huid glad, en elk model op de verhoging komt eruit als dezelfde persoon.

Beeldmodellen maken de fout van de beginner op grote schaal. Laat je het lichaam onbenoemd, dan vult het model het in met zijn standaard, het meest voorkomende lichaam in de beelden waarvan het heeft geleerd: jongvolwassen, slank, glad en van het ene personage tot het volgende vrijwel gelijk. Dit zijn zeven notities om in Fellowi Images het lichaam te tekenen dat je echt bedoelt, geschreven voor volwassen personages en, net als de rest van deze reeks, over vakmanschap en niet over inhoud.

Notitie 1. Noem eerst de bouw

Eén gewoon woord bepaalt het hele figuur: slank, atletisch, gespierd, zacht, rond, breed, gedrongen, zwaargebouwd, plus size, slungelig. Kies er één en voeg zo nodig één bepaling toe: “zacht en breedgeschouderd”, “atletisch met de bouw van een hardloopster”, “plus size met een zandloperfiguur”. Twee of drie bouwwoorden die verschillende kanten op trekken (“slank, rond, gespierd”) worden uitgemiddeld tot precies de standaard waaraan je wilde ontsnappen. Slang is een gok; het gewone woord niet.

Notitie 2. Beschrijf verhoudingen als relatie

Docenten meten het lichaam aan zichzelf: schouders tegen heupen, benen tegen romp, hoofd tegen lengte. Modellen reageren op dezelfde relaties. “Schouders breder dan haar heupen”, “volle heupen en een smalle taille”, “een lange romp en korte benen”, “een dikke nek en zware onderarmen”. Lichaamsmaten in getallen worden veel minder betrouwbaar gevolgd: het model leest de vorm van een zin beter dan rekenwerk.

Notitie 3. Lengte heeft iets nodig om tegen af te steken

In een portret van één persoon is “heel lang” onzichtbaar: niets in het beeld vertelt de kijker hoe lang iemand is. Geef de lengte een maatstaf. Een deuropening waar ze onderdoor moet bukken, een aanrecht ter hoogte van haar heup, een lage camera die omhoog kijkt, een lange pas door een brede kamer. De gids voor poses en camerahoeken heeft de hoeken die een figuur lang of compact laten lijken.

Notitie 4. Teken de sporen van een volwassen leven

Wat een lichaam als echt volwassen laat overkomen, is zelden de vorm. Het zijn de details die een leven achterlaat: sproeten over de schouders, striae op de heupen, bruiningsranden, een operatielitteken, lichaamshaar, zichtbare aderen op een onderarm, lachrimpels, een beetje zachtheid rond de taille. Vraag om “natuurlijke huidtextuur” en één of twee van deze details, en de plastic look verdwijnt. Tatoeages werken als plek en stijl (“een fineline-bloementatoeage op de bovenarm”); een specifiek ontwerp of letters komen er niet getrouw uit.

Notitie 5. Schrijf de leeftijd als volwassene, specifiek

“Een vrouw” geeft je de standaardleeftijd. “Een vrouw van begin veertig, zilver dat bij de slapen begint” of “een man van in de vijftig met een verweerd gezicht en een brede borst” geeft je iemand. Oudere volwassen lichamen maken deze modellen zelden uit zichzelf, en juist daarom verandert het noemen van het decennium het beeld zo sterk.

Klein is een bouw, geen leeftijd. “Een tengere volwassen vrouw” is een gewone prompt. Maar sommige woorden worden direct geweigerd, wat je er ook mee bedoelde: “kind”, “schoolmeisje”, “peuter” en elke opgegeven leeftijd onder de achttien. Die controle draait voordat er coins worden afgeschreven, en de woordenlijst is bewust breed: een volwassene die onterecht een weigering krijgt, verliest één herformulering, en de andere soort fout accepteren we niet. Schrijf “vrouw” en geef haar een decennium.

Notitie 6. Laat kleding en licht de vorm tonen

Een tekendocent drapeert stof over het model omdat stof de vorm eronder laat zien. Hier geldt hetzelfde: een gebreide stof die aansluit, een linnen overhemd dat recht valt, een schuin geknipte jurk die een ronding volgt. De stoffengids heeft de woorden, en zijlicht door een raam doet de rest, want schaduw is wat een silhouet in een volume verandert.

Notitie 7. Bevries de lichaamsregel voor een reeks

Elke generatie leest de prompt opnieuw, dus dezelfde bouw verschuift van beeld tot beeld. Schrijf het lichaam als één vaste regel (bouw, verhoudingen, leeftijd, twee huiddetails) en plak die ongewijzigd in elke prompt. Voeg het beste resultaat toe als eerste referentiebeeld; met de beeldverhouding op Automatisch is het kader daarop gebaseerd, en het figuur komt veel beter mee dan met woorden alleen. Elke referentie komt bij de prijs, die op de productpagina staat. De volledige methode staat in een personage consistent houden.

Zet je Promptkwaliteit verbeterenaan, controleer dan of je lichaamsregel het heeft overleefd. De herschrijving breidt de hele prompt uit, en een zorgvuldig gekozen “zacht, brede heupen, in de vijftig” kan terugkomen als iets algemeners.

Wat nog steeds misgaat

• De trek van de standaard. Zware styling (een sterke kunststijl, een drukke scène) trekt het lichaam vaak terug naar het gemiddelde. Als de bouw het belangrijkst is, houd de rest van de prompt eenvoudig.
• Overdrijving.“Gespierd” kan een bodybuilder worden en “rond” een cartoon. Voeg een matigend woord toe: “licht gespierd”, “natuurlijk rond”.
• Handen en voeten. Nog steeds de moeilijkste delen van elk figuur. Reken op een paar pogingen, of kies een pose die ze eenvoudig houdt.
• Exacte herhaling. Een bepaald litteken of een moedervlek komt geen twee keer op dezelfde plek. Behandel kleine sporen als textuur, niet als identiteit.

De grenzen die niet verschuiven

Elk personage is volwassen, en het lichaam moet dat even duidelijk zeggen als de prompt: een figuur dat getekend is om als kind over te komen, is in strijd met onze voorwaarden, welke leeftijd de prompt ook claimt. Age-play en gebrek aan instemming worden op dezelfde manier geweigerd. Geen lichaam mag dat van een echte, herkenbare persoon zijn: een verzonnen gezicht op het figuur van een herkenbaar iemand, of omgekeerd, is nog steeds een poging tot diens gelijkenis. De volledige regels staan in wat de wet en onze voorwaarden toestaan, en het gezicht dat bij het lichaam hoort, heeft eigen notities in haar en make-up.