AI-storyboards voor een korte film: van scriptpagina naar bewegende beelden

Door The Fellowi Team · · 8 min leestijd

Een filmmaker prikt een met potlood getekend storyboardframe op een prikbord met een reeks opeenvolgende schetsen, terwijl op het bureau in het zachte vensterlicht een wazig script, een stylus en een gesloten laptop liggen.

Een storyboard is een belofte aan de hele crew: dit draaien we, in deze volgorde, zo gekadreerd. Regisseurs die niet kunnen tekenen, hebben zich altijd beholpen met poppetjes, foto's van vrienden die in een keuken staan, of een storyboardtekenaar die eigenlijk net buiten het budget viel. Een beeldgenerator geeft je een vierde mogelijkheid. Deze handout loopt die door aan de hand van één oefenvoorbeeld: van synopsis naar shotlist, naar beelden in Fellowi Images en naar een paar testclips in Fellowi Video. Het is een werkwijze voor de preproductie, geen manier om de film te maken.

Het oefenvoorbeeld: “Laatste tram”

De korte film hieronder is verzonnen voor deze handout; het is geen echte productie. Hij duurt ongeveer drie minuten en heeft twee personages.

Mira, trambestuurster van eind vijftig, rijdt de laatste tram van de nacht door een natte stad. De enige passagier, een man van in de twintig, slaapt bij een raam met een in pakpapier gewikkeld pakje naast zich. Bij zijn halte wordt hij wakker, stapt haastig uit en laat het pakje liggen. Mira ziet het in haar spiegel. Ze heeft een dienstregeling. Ze zet de tram stil, pakt het pakje en rent hem achterna de regen in; achter haar wacht de tram, verlicht en leeg.

Eén alinea is genoeg. Je schrijft hem op zodat elk shot op de lijst zijn plek ertegenover moet verdienen.

Van synopsis naar shotlist

Deel het verhaal op in shots voordat je ook maar één prompt schrijft. Noteer per shot drie dingen: het nummer, de kadrering en wat het beeld moet laten zien. De laatste kolom is de belangrijke: dat is de checklist waarmee je elk gegenereerd beeld vergelijkt.

  • 1. Totaal, buiten. De tram alleen in een natte straat bij nacht, onder oranje straatlantaarns. Moet laten zien: het uur en de leegte.
  • 2. Medium close-up, cabine. Mira in het licht van het dashboard. Moet laten zien: haar gezicht, grijze vlecht, oranje veiligheidshesje; moe, niet verdrietig.
  • 3. Totaal, in het rijtuig, van achteren. Lege stoelen, één man slaapt bij een raam. Moet laten zien: het pakje op de stoel naast hem.
  • 4. Insert, close-up. Het pakje: bruin papier en touw. Moet laten zien: dat het iemand iets waard is (zorgvuldig ingepakt, geen afval).
  • 5. Over de schouder, cabine.Mira's spiegel. Moet laten zien: de man die uitstapt, het pakje nog op de stoel.
  • 6. Totaal, kikvorsperspectief, buiten. De halte. Moet laten zien: de man die de regen in loopt, de deuren van de tram nog open.
  • 7. Medium shot, in het rijtuig. Mira staat met het pakje in haar handen. Moet laten zien: de beslissing.
  • 8. Totaal, vogelperspectief, buiten. De straat. Moet laten zien: Mira die rent, achter haar de verlichte lege tram die wacht.
  • 9. Two-shot, buiten. De man draait zich om, het pakje tussen hen in. Moet laten zien: beide gezichten.

Negen shots voor drie minuten is een schets, geen draaiboek, en dat is de juiste maat voor een eerste storyboard. Wil je zien hoe een vergelijkbare lijst werkt voor een reeks stilstaande beelden in plaats van een film, dan benadert het artikel over het plannen van een beeldreeks het van de andere kant.

Kies de beeldverhouding één keer, voor het hele storyboard

Bepaal het kader voordat je iets genereert, en verander het niet per shot. Een storyboard dat breedbeeld en vierkant door elkaar gebruikt, vertelt de crew niets over compositie. Voor een korte film voor een festivalscherm is 16:9 de gebruikelijke keuze; voor een verticale korte film voor de telefoon 9:16. De volledige lijst en waar elke verhouding bij past, staat in de gids over beeldverhoudingen.

Eén valkuil: met de beeldverhouding op Auto neemt een generatie met referentiebeelden het kader over van de eerste referentie. Is die referentie een staand portret van je hoofdpersonage, dan komt je breedbeeldstoryboard ongemerkt staand uit. Kies voor een storyboard de verhouding dus uitdrukkelijk en laat hem staan. Aan de videokant werkt dat daarna in je voordeel: op Auto houdt Fellowi Video de kadrering van het startbeeld aan, dus een beeld in 16:9 wordt een clip in 16:9.

Leg de hoofdpersoon vast vóór beeld één

Mira komt voor in vijf van de negen shots, en een storyboard waarin ze eruitziet als vijf verschillende vrouwen is slechter dan poppetjes. Het eerste beeld dat je maakt is dus niet shot 1. Het is een eenvoudige referentie van het personage: Mira recht in de camera, neutraal licht, effen achtergrond, en alles wat het script over haar vastlegt uitgeschreven (leeftijd, grijze vlecht, oranje hesje, donker uniformjasje eronder).

Daarna, voor elk shot waarin ze voorkomt:

  • Voeg dat beeld toe als referentie (download het uit je geschiedenis en upload het daarna als referentie). Een generatie met referenties draait op het bewerkingsmodel, dat van haar uitgaat in plaats van van niets.
  • Plak dezelfde geschreven beschrijving van haar in elke prompt, woord voor woord. Als referentie en tekst dezelfde kant op trekken, blijft het uiterlijk beter staan dan met één van beide.
  • Vergelijk het beeld met de referentie, niet met je geheugen. Gezichten houden meestal stand; vlecht, hesje en handen zijn de plekken waar afwijkingen het eerst opvallen.

De goedkoopste beeldfamilie neemt geen referenties aan, en elke referentie verhoogt de prijs (beide op de productpagina), dus het loont om te weten welke shots er echt een nodig hebben. In shot 1 en 4 staan geen mensen; die kun je zonder referentie schetsen. Hoe je eigen beelden toevoegt, lees je in de gids over referentiebeelden. Wil je het gezicht van een echte acteur gebruiken, dan heb je vóór het uploaden diens toestemming nodig.

De beelden genereren

Bouw elke prompt rechtstreeks op uit zijn regel in de shotlist: eerst de kadrering, dan wie en waar, dan het licht, dan het “moet laten zien”. Shot 6 wordt dan ongeveer: “Totaal shot vanuit kikvorsperspectief van een tramhalte bij nacht in zware regen. Een jonge man in een donkere jas loopt van de camera weg. Achter hem staan de deuren van de tram open, het interieur fel verlicht. Oranje straatlantaarns, nat asfalt dat het licht weerkaatst.”

Zet aan het eind van elke prompt dezelfde stijlregel en pas die halverwege nooit aan: bijvoorbeeld “filmstill, gedempte kleuren, zachte filmkorrel”, of “ruwe potloodschets voor een storyboard” als je het getekend wilt laten ogen. Een storyboard waarin elk beeld dezelfde look heeft, leest als één film; een storyboard waarin de stijl dwaalt, als een moodcollage.

De schakelaar Enhance prompt qualityherschrijft je prompt tot een vollere versie, voor een kleine meerprijs. Voor een sfeerbeeld kan dat helpen; bij een storyboard lees je het resultaat naast de kolom “moet laten zien”, want een rijkere prompt kan ook dingen toevoegen waar het shot niet om vroeg. Maak een paar versies van elk shot, houd de versie die laat zien wat op de lijst staat, en ga door. Beeld 3 perfectioneren terwijl beelden 4 tot en met 9 nog niet bestaan, is de klassieke manier om een storyboard nooit af te krijgen.

Sleutelbeelden animeren als testclips

Niet elk beeld hoeft te bewegen. Animeer de beelden waar de beweging de open vraag is: in “Laatste tram” zijn dat shot 6 (hoe lang voelt het weglopen?) en shot 8 (maakt het vogelperspectief de sprint wanhopig of juist klein?).

  • Elk afgewerkt beeld in je geschiedenis heeft een knop Animate this photo. Die opent Fellowi Video met dat beeld als startbeeld, en het startbeeld zelf is gratis.
  • Beschrijf de beweging en de camera, niet nog eens de scène: die zit al in het beeld. “De man loopt langzaam de regen in, de camera staat stil” is een volledige prompt. Meer daarover in de gids over videoprompts.
  • Neem voor een test de snellere turbovariant, de kortste duur en een bescheiden resolutie. Je controleert timing, niet beeldkwaliteit. De opties en wat ze kosten staan op de productpagina, en eerst goedkoop schetsen beschrijft de gewoonte in het algemeen.
  • Een optioneel eindbeeld (alleen image-to-video) laat de clip tussen twee stilstaande beelden reizen, bijvoorbeeld van shot 7 naar shot 8. Het telt het referentietarief bij de prijs op; gebruik het wanneer de overgang zelf is wat je test.
  • Geluid staat standaard uit en kost één keer per clip extra. Laat het bij een timingtest uit; wanneer het de moeite waard is, legt het artikel over video met geluid uit.

Een clip rendert in een paar minuten, dus zet de twee of drie die je nodig hebt in de rij en ga intussen verder met het storyboard. Mislukt een generatie, dan krijg je de coins terug. Waarom je vanuit je eigen beeld begint in plaats van alleen vanuit tekst, behandelt text-to-video tegenover image-to-video; bij een storyboard is het antwoord eenvoudig, want het beeld is precies waar je het al over eens bent.

Wat het storyboard niet kan

  • Exacte continuïteit.Elk beeld is een nieuw beeld. Het touw om het pakje, de streep op Mira's hesje, welke hand wat vasthoudt: dat heeft de neiging tussen beelden te verschuiven, ook met een referentie. Op een storyboard is dat aanvaardbaar; op de set is het het werk van de script supervisor.
  • Leesbare tekst. Borden, de bestemmingsaanduiding van de tram, een naam op het pakje: beeldmodellen zijn onbetrouwbaar met letters. Laat tekst uit de prompt en schrijf hem in de kantlijn.
  • Cameragegevens. Een beeld dat eruitziet als een groothoek vertelt je cameravrouw niets over de echte lens, de afstand of de hoogte. Dat zijn beslissingen voor de opnames.
  • Montage en geluid. Het product heeft geen tijdlijn en geen sounddesign. Testclips zijn korte clips, geen montage; het tempo van de hele film kun je er niet uit afleiden.
  • De opnames vervangen. Geen gegenereerd beeld vervangt het spel van een actrice, een echte locatie in echte regen, of de crew die een beter shot vindt dan dat op het storyboard.

Een paar dingen uit onze voorwaarden die je moet weten voordat je het storyboard deelt. Commercieel gebruik is toegestaan, maar er is geen exclusiviteit (een andere gebruiker kan een vergelijkbaar beeld krijgen), en wat een machine maakt is mogelijk niet auteursrechtelijk te beschermen; de details staan in van wie zijn AI-beelden. Uploads gaan naar de externe aanbieder die ze verwerkt, dus houd privézaken uit je referenties. En gegenereerde bestanden worden na een bewaartermijn verwijderd, dus download het storyboard en de testclips die je wilt houden. Lees je liever hoe iemand een korte video echt van idee tot afgewerkt bestand bracht, coins en al, dan is dat het dagboek van begin tot eind.

Vragen die dit artikel beantwoordt

Kan een AI-beeldgenerator een storyboard maken van mijn script?

Hij kan de beelden tekenen, één prompt per shot, zodra je het script zelf in een shotlist hebt opgedeeld. Die opdeling (wat elk shot moet laten zien) blijft jouw werk, en juist die maakt het storyboard bruikbaar.

Hoe houd ik hetzelfde personage in elk storyboardbeeld?

Maak eerst één duidelijk referentiebeeld van het personage, voeg het toe aan elk beeld waarin het voorkomt en herhaal dezelfde geschreven beschrijving. Gezicht en algemene uitstraling houden goed genoeg stand voor een storyboard, maar details als rekwisieten en kostuum kunnen verschuiven, dus controleer elk beeld.

Kan ik het storyboard omzetten in een afgewerkte film?

Nee. Je kunt sleutelbeelden animeren tot korte testclips om beweging en timing te controleren, maar het product heeft geen montagetijdlijn en geen sounddesign, en de continuïteit tussen clips is niet exact. Het storyboard plant de opnames, het vervangt ze niet.

Probeer het zelf

Een warme, private AI-companion: 7 dagen gratis met 30 berichten, zonder kaart.

Prijzen en limieten

Verder lezen