Lustro w grafice AI z dorosłymi postaciami: szkło, para i odbicie, które kłamie

Lustro to najstarszy trik w fotografii portretowej. Pokazuje dwie strony człowieka w jednym kadrze, wprowadza widza do pokoju i daje postaci coś do zrobienia z oczami. Dla modelu obrazu jest też pułapką, bo lustro wymaga dwóch obrazów, które muszą się ze sobą zgadzać, a model tylko w połowie rozumie, że powinny.

Poniżej pięć ujęć ze szkłem, każde ze zdaniem, które działa w Fellowi Images, i z miejscem, w którym zwykle się sypie. Wszystko tutaj dotyczy dorosłych, fikcyjnych postaci, które sam wymyślasz; granice opisane na końcu nie są opcjonalne.

Trik, który ratuje większość ujęć w lustrze

Zanim przejdziemy do ujęć, jedna myśl, która naprawia połowę z nich: pokaż tylko odbicie. Gdy w kadrze jest postać i jej odbicie, model rysuje dwie figury i rzadko udaje mu się je dopasować. Gdy postać stoi poza kadrem, a lustro go wypełnia, jest tylko jedna figura do narysowania, a całość i tak czyta się jak ujęcie w lustrze dzięki ramie, krawędzi szkła i pokojowi w tle.

Napisz to wprost: „widzimy ją tylko w lustrze, prawdziwa osoba jest poza kadrem”. To zasada, którą łamie się celowo, a nie przypadkiem.

1. Selfie telefonem w lustrze na całą wysokość

„Selfie w lustrze kobiety po trzydziestce w przedpokoju, lustro na całą wysokość, telefon trzymany nisko na wysokości klatki piersiowej w prawej dłoni, twarz w pełni widoczna w lustrze, miękkie światło dzienne z drzwi po lewej.”

Gdzie się sypie: telefon. Pomiń jego pozycję, a modele umieszczą go przed twarzą, bo tam jest w większości prawdziwych selfie w lustrze. Nazwij dłoń i wysokość. Licz się z tym, że sam telefon wyjdzie niewyraźnie; telefon bez widocznej marki i z gładkim etui to i tak ten, którego chcesz. Lustro na całą wysokość pasuje do wysokiego kadru, więc przed generowaniem wybierz pionowe proporcje obrazu.

2. Przez ramię, przy toaletce

„Widok zza jego lewego ramienia, mężczyzna siedzący przy toaletce, jego twarz w okrągłym lustrze przed nim, ciepła żarówka obok lustra, tył głowy miękki i nieostry.”

Gdzie się sypie: odbicie nie zgadza się z plecami. Przedziałek jest po złej stronie, w lustrze pojawia się dłoń, której ciało nie używa, czasem trzecia ręka. Trzymaj prawdziwą postać nieostro i częściowo przyciętą, żeby model poświęcił szczegóły twarzy w szkle, a dłonie w odbiciu zostaw spokojne i proste, oparte o blat. Jeśli wersja w lustrze wyjdzie dobrze, a plecy nie, po prostu je wytnij.

3. Para na szkle

„Lustro w łazience pokryte parą, jeden czysty pas przetarty na wysokości oczu, jej twarz widoczna tylko przez ten czysty pas, miękkie rozproszone światło, krople na szkle.”

Gdzie się sypie: pary jest wszędzie albo nigdzie. Jeden przetarty pas daje modelowi kształt, za którym może pójść, i robi dla nastroju więcej niż jakakolwiek ilość odsłoniętej skóry. Para ukrywa też drobne błędy, co jest cichym powodem, dla którego to ujęcie tak dobrze działa. Pasuje do niego światło miękkie i z góry; przepisy na oświetlenie mają szczegóły.

4. Okno nocą

„Noc, kobieta stojąca przy wysokim oknie mieszkania, jej słabe odbicie w szybie, światła miasta widoczne przez odbicie, jedna lampa za nią w pokoju.”

Gdzie się sypie:okno jest jednocześnie lustrem i widokiem, a modele wybierają jedno. Napisz „słabe” przy odbiciu i nazwij to, co widać przez nie. Lampa w pokoju ma znaczenie: ciemny pokój na tle jasnego miasta nie daje żadnego odbicia, i tak samo zachowuje się prawdziwe szkło. To ujęcie dobrze leży w szerokim kadrze, z postacią przesuniętą od środka.

5. Mokre podłogi i kałuże

„Mokra podłoga z płytek po deszczu na tarasie na dachu, mężczyzna w długim płaszczu stojący na skraju, jego odbicie do góry nogami w kałuży u jego stóp, pochmurne niebieskie światło wieczoru.”

Gdzie się sypie:odbicie stoi prosto albo należy do kogoś innego. „Do góry nogami” i „u jego stóp” je kotwiczą. Kałuża wiele wybacza: zmarszczki na wodzie ukrywają niedopasowanie, więc „zmarszczone odbicie” to uczciwa poprawka, gdy czyste nie chce wyjść.

Napisy, logo i odwrócony świat

Wszystko, co ma na sobie litery, odbija się w prawdziwym lustrze wspak, a modele obrazu nie wiedzą, czy to odwracać, czy nie. Koszulka z hasłem, tabliczka na drzwiach, flakon perfum z etykietą: wszystko to wraca po jednej stronie szkła jako bełkot. Pisz „gładki” przy wszystkim, co mogłoby nosić tekst, i w ogóle nie wpisuj nazw marek do promptu; rozpoznawalne logo nie jest nasze, żeby wstawiać je do twojego obrazu.

Jedna postać, wiele luster

Seria z lustrem działa najlepiej jako cykl: przedpokój, potem toaletka, potem okno, w każdym ta sama postać. Wklej ten sam krótki opis postaci do każdego promptu i dołącz jej najlepszy obraz jako obraz referencyjny (najtańsza rodzina obrazów nie przyjmuje referencji, więc wybierz taką, która przyjmuje), a spójna postać wyjaśnia metodę. Odbicie to druga okazja, żeby twarz się rozjechała, więc sprawdzaj je na każdym obrazie, nie tylko postać przed szkłem.

Granice, które się nie przesuwają

Każda postać tutaj jest dorosła i tak ją opisujesz. Słowa, przez które postać odbiera się jako niepełnoletnią, i każdy podany wiek poniżej wieku pełnoletności są odrzucane, zanim ruszy choćby jedna moneta, a niepełnoletni, age-play i brak zgody są odrzucane bez względu na sformułowanie. Selfie w lustrze to też forma, którą najłatwiej zbudować ze zdjęcia prawdziwej osoby, więc jasno: regulamin zabrania seksualnych lub intymnych obrazów jakiejkolwiek prawdziwej, możliwej do rozpoznania osoby, a przesłanie zdjęcia kogoś innego wymaga jego zgody i praw do użycia. Twoje postacie są wymyślone; niech takie zostaną. Pełniejszy obraz znajdziesz w tekście co jest legalne, a co nie.

Czego lustro nie zrobi

Nie sprawi, że model zrozumie optykę. Nawet ze wszystkimi zdaniami powyżej część renderów z lustrem wraca z odbiciem, które jest odrobinę nie tak: dłoń w złym miejscu, kolczyk w złym uchu, pokój, który w szkle nie do końca się ciągnie. Część da się naprawić ponownym generowaniem, część przycięciem, a część to po prostu koszt trudnego tematu. Nieudane generowanie jest zwracane; gotowy obraz ze złym odbiciem nie, więc najpierw rób tanie szkice, jak opisuje szkic, zanim wydasz, a ile kosztuje każdy render, sprawdzisz na stronie produktu. Dwie osoby i ich dwa odbicia w jednym kadrze to najtrudniejsza wersja ze wszystkich; zacznij od jednej.