Najpierw wybierz kształt: proporcje obrazów AI na każdą platformę

Większość obrazów, które lądują w koszu, to dobre obrazy w złym kształcie. Portret, który miał być banerem. Szeroka scena, która miała być relacją. Robisz, przycinasz, przycięcie ucina to, co ci się podobało, i robisz od nowa. W narzędziu, które liczy za każdy obraz, ta druga próba to droga część złego nawyku, a lekarstwo nie kosztuje nic: zdecyduj o kształcie, zanim naciśniesz przycisk.

Dostępne kształty

Studio obrazów oferuje 15 kształtów oraz ustawienie auto. Dzielą się na cztery rodziny i łatwiej myśleć rodzinami niż liczbami.

• Kwadrat (1:1). Zdjęcia profilowe, miniatury w siatce, okładki w stylu albumu. Kształt, który przetrwa przycinanie przez cokolwiek.
• Pion (4:5, 3:4, 2:3). Posty w feedzie, plakaty, tapety na telefon. 4:5 to wysoki koniec zwykłego feedu, a 2:3 to klasyczna odbitka zdjęcia.
• Poziom (5:4, 4:3, 3:2, 16:9). Nagłówki blogów, miniatury wideo, tapety na komputer, slajdy. 16:9 to kształt ekranu.
• Skrajności (9:16, 9:21, 21:9, 2:1, 1:2, 3:1, 1:3). Relacje, rolki i shortsy żyją w 9:16. Bardzo szerokie to banery i kinowe kadry, a bardzo wysokie to piny, paski do czytania i ekrany blokady telefonu.

Cena nie zależy od kształtu

Obraz Standard kosztuje 40 monet, niezależnie od tego, czy prosisz o kwadrat, czy o ultraszeroki kadr, a studio pokazuje tę cenę przed generowaniem (pełna, zawsze aktualna lista jest na stronie produktu). Cenę zmieniają jakość i opcjonalne dodatki, a kadr nie. Nigdy więc nie zaoszczędzisz, wybierając celowo zły kształt, i nigdy nie zapłacisz kary za dobry. Jedyny koszt złego wyboru to obraz, który robisz potem, żeby go naprawić.

Co naprawdę robi auto

Auto brzmi jak bezpieczne ustawienie domyślne i przy pierwszych próbach takie jest. Warto jednak wiedzieć, co oznacza, bo oznacza dwie różne rzeczy.

• Bez obrazu referencyjnego auto nie wysyła żadnego kształtu i zostawia decyzję modelowi. Dowiadujesz się, co wybrał, dopiero gdy obraz przyjdzie, co jest w porządku przy eksperymencie, a przy czymkolwiek z konkretnym miejscem docelowym to hazard.
• Z obrazami referencyjnymi auto idzie za pierwszym z nich. To dokładnie to, czego chcesz, gdy edytujesz własne zdjęcie albo utrzymujesz spójną twarz, bo kadr zostaje kadrem (edycja własnego zdjęcia). Dlatego też kolejność twoich referencji ma znaczenie.

Z tego wynika reguła: zostaw auto, dopóki eksplorujesz, a kształt ustaw sam w chwili, gdy wiesz, dokąd trafi obraz.

Dopasuj kształt do miejsca

To zasady orientacyjne, nie specyfikacje. Platformy zmieniają to, co pokazują, i sposób przycinania, więc przed większą serią sprawdź aktualne wytyczne.

• Post w feedzie: 4:5, albo 1:1, jeśli ma wyglądać tak samo w siatce i w feedzie.
• Relacja, rolka lub short: 9:16. Komponuj pod środek kadru, bo u góry i u dołu aplikacja rysuje własne przyciski.
• Miniatura wideo lub nagłówek bloga: 16:9 (miniatury AI na YouTube). Nie umieszczaj głównego motywu przy prawej krawędzi, gdzie jest plakietka z czasem trwania.
• Baner lub pasek okładki: 3:1 lub 21:9, a prompt napisz dla poziomej sceny, bo inaczej model ułoży jedno nad drugim to, co miało być obok siebie.
• Plakat lub odbitka: 2:3 lub 3:4, które dobrze przycinają się też do popularnych rozmiarów ram.

Nawyk, który oszczędza najwięcej monet

Najpierw zrób szkic w kształcie, którego naprawdę użyjesz. Szybki szkic w 9:16 mówi ci, czy kompozycja działa jako relacja, a ten sam prompt w kwadracie nic o tym nie mówi. Metoda szkicu z tekstu wydawaj mniej monet, zaczynaj od szkicu działa najlepiej, gdy szkic ma już właściwy rozmiar, bo wtedy wersja końcowa to decyzja o jakości, a nie o kadrze.

Jeśli obraz jest początkiem wideo, wybierz jego kształt z myślą o klipie. Studio wideo oferuje tylko kształty, które przyjmuje wybrany model, a niektóre modele po prostu idą za klatką startową, więc pionowy obraz to naturalny początek pionowego klipu (wideo AI na Reels).

Czego wybór kształtu nie potrafi

Kształt to kadr, a nie kompozycja. Poproszenie o 9:16 nie powstrzyma modelu przed umieszczeniem postaci w złej trzeciej części kadru, a bardzo szerokie proporcje mogą sprawić, że model powtórzy tło, by wypełnić miejsce. Wtedy poprawka jest w prompcie: napisz, gdzie stoi postać i co wypełnia boki (jak pisać prompty do obrazów). A ten sam prompt w dwóch kształtach to dwa różne obrazy, a nie jeden obraz przycięty na dwa sposoby, więc nie licz na to, że zmienisz kształt na końcu i zachowasz wynik.

W skrócie

Zdecyduj, gdzie obraz zostanie opublikowany, wybierz ten kształt, a auto zostaw na eksperymenty. Otwórz studio obrazów, ustaw kadr przed pierwszym generowaniem, a druga próba przestanie być tą, którą robisz przez przycięcie.