Postacie fantasy NSFW z AI: projektujesz własną dorosłą elfkę, wampirzycę lub rycerkę

Fantasy to miejsce, w którym generowanie postaci przestaje być obrazkiem, a zaczyna być kimś. Elfia tropicielka ze złamaną strzałą w kołczanie, hrabina wampirzyca, która przeżyła trzech mężów, rycerka w niedopasowanej zbroi, bo lewy naramiennik straciła przy przeprawie przez rzekę. Żadna z nich nie istnieje nigdzie indziej i właśnie o to chodzi. Ten wpis to warsztat: jedna karta postaci wypełniana linijka po linijce, a potem zasady, o których ten gatunek kusi zapomnieć.

Karta postaci w pięciu linijkach

Działy kostiumów pracują z kartą i ty też powinieneś. Pięć linijek wystarczy, a każda z nich ma w prompcie inne zadanie.

• Kto, z wiekiem jednoznacznie dorosłym: „kobieta po trzydziestce, elfia tropicielka, ogorzała i spokojna”. Rasy fantasy kuszą twarzami bez wieku albo dziecięcymi; podanie dorosłego wieku i twarzy z przeszłością zamyka te drzwi od pierwszego słowa.
• Jedna charakterystyczna cecha: „cienka srebrzysta blizna przecinająca lewą brew”. Jedna, nie pięć. Pojedynczy znak model potrafi powtórzyć; listę takich znaków tasuje.
• Kostium jako materiały: „ciemnozielona wełniana peleryna na utwardzanej skórze, srebrny diadem”. Materiały wychodzą lepiej niż przymiotniki, ta sama lekcja co w słowniku tkanin.
• Jeden rekwizyt z historią: „długi łuk z pękniętym uchwytem owiniętym czerwonym sznurkiem”. Rekwizyt osadza ją w świecie szybciej niż tło.
• Światło jej świata: „zimne światło świtu w sosnowym lesie” albo „blask świec w kamiennej sali”. Światło to nastrój, a przewodnik po oświetleniu wchodzi w to głębiej.

Czytana w całości, karta to jedno długie zdanie, które wklejasz na początek każdego promptu dla tej postaci, a po nim dopisujesz scenę.

Trzy archetypy, trzy pułapki

Elfy dryfują w stronę młodości. Spiczaste uszy i gładka skóra ciągną model ku nastoletniej twarzy, więc karta musi nieść dorosłe sygnały: podany wiek, mocną szczękę albo zmarszczki od śmiechu, postawę kogoś z przeszłością. Wampiry dryfują w stronę sklepu z przebraniami. Kły, wysoki kołnierz i czerwone oczy naraz wyglądają jak Halloween; wybierz jeden gotycki znak, a resztę zostaw światłu. Rycerze dryfują w stronę chromu. Pełna lśniąca zbroja płytowa wygląda jak zabawka; pogięta, niedopasowana, ściągnięta pasami zbroja wygląda na noszoną, a kobieta w zużytej zbroi czyta się jak człowiek, a nie figurka.

Jak utrzymać ją taką samą

Karta utrzymuje stałe słowa; obraz referencyjny utrzymuje stałą twarz. Gdy jeden obraz wyjdzie dobrze, dołącz go jako referencję do następnego i użyj karty słowo w słowo. Automatyczne kadrowanie idzie za pierwszą referencją, więc najlepszy portret daj na początek. Ulepszacz promptów może tu pomóc albo zaszkodzić: jego style Anime i Artistic pasują do malowanego fantasy, Photographic i Realistic do wyglądu jak z filmu aktorskiego, a każde przepisanie może zamienić twoją starannie opisaną bliznę na byle jaką, więc czytaj prompt, który zwraca. Pełną procedurę znajdziesz w tekście o spójności jednej postaci.

Granice, które się nie przesuwają

Fantasy to fikcja, a zasady i tak obowiązują fikcję. Każda postać jest wyraźnie pełnoletnią dorosłą osobą. Wszystko, co odnosi się do osoby niepełnoletniej, liczbą, słowem lub kontekstem, jest odrzucane, zanim ruszy choćby jedna moneta, a prompt nie jest przechowywany; „ma tysiąc lat” nie ratuje postaci narysowanej jak dziecko, a age-play i brak zgody są odrzucane tak samo. Żadnej twarzy prawdziwej osoby, niezależnie od kostiumu. A słynna postać z gry, filmu czy anime nie jest twoja do publikowania ani sprzedawania: nasz regulamin zabrania treści naruszających cudze dzieło, więc pożyczaj nastrój, paletę albo epokę, nigdy konkretną postać. Dłuższa wersja jest w przewodniku prawnym.

Czego generator nie zrobi dla niej

Nie utrzyma identycznej drobnej heraldyki, run ani napisów na zbroi w całej serii; one wędrują, więc nie wpisuj ich do karty albo pogódź się z tym, że się zmieniają. Nie utrzyma dokładnie skomplikowanego kostiumu, gdy poza mocno się zmienia. I nie zagwarantuje, że jej twarz przetrwa zmianę stylu z malarskiego na fotograficzny. Traktuj każdy obraz jak kolejne ujęcie z tą samą aktorką, a nie klatkę skopiowaną z poprzedniej. Ceny, poziomy jakości i liczba referencji, jaką może mieć jeden obraz, są na stronie produktu.

Zacznij od karty w Fellowi Images, a jeśli zasługuje na ruch, przewodnik po seriach obrazów kończy się animacją jednej klatki.