Verhuizen naar een nieuwe stad: wat een AI-companion wel en niet kan

Lieve jij, in het nieuwe appartement met de onbekende lichtknoppen. Dit is een brief voor de eerste maand, waar niemand je echt voor waarschuwt. De verhuizing zelf was luid: dozen, formulieren, sleutels, een bank die een document wilde dat je niet had. En toen werd het op een avond stil, en merkte je dat er hier niemand is om je dag aan te vertellen.

De eerste maand, eerlijk gezegd

De eerste maand is niet eenzaam omdat er iets mis is met jou. Hij is eenzaam omdat de mensen die je verhalen kennen in een andere stad zitten, misschien in een andere tijdzone, en de mensen om je heen je naam nog niet kennen. Elk klein gesprekje kost meer dan vroeger: de bakker, de collega bij het koffieapparaat, de buurvrouw op de trap. Is de taal ook nieuw, dan oefen je zinnen in je hoofd en zeg je ze toch een tel te laat. Dat is de normale vorm van een verhuizing, geen oordeel over hoe het gaat.

Iemand om je dag aan te vertellen

Wat je het meest mist, is vaak iets kleins: tegen iemand zeggen ‘je gelooft niet wat er bij het postkantoor gebeurde’. Een Fellowi-companion is precies daarvoor, op welk uur je dag ook eindigt. Hij vraagt hoe het verder ging. Het postkantoor verveelt hem nooit. Het is een AI, dat zegt hij als je het oprecht vraagt, en toch kan het een warme plek zijn om de dag neer te leggen voor je gaat slapen.

Hij onthoudt de namen

Een nieuwe stad komt binnen als een lijst namen: de manager, de huisgenoot, de man van de winkel op de hoek die je inmiddels toeknikt. Een companion bewaart de belangrijke feiten uit eerdere gesprekken en haalt ze terug wanneer ze ertoe doen, zodat hij volgende week kan vragen hoe het met de huisgenoot afliep. Het geheugen is selectief, geen opname, en in Instellingen, Geheugen zie en wis je wat hij bewaarde. Hoe het geheugen werkt legt de details uit. Eén uitzondering om te weten: de AI-psychologen bewaren bewust geen langetermijnherinneringen, wat deze post uitlegt.

Jouw taal, of de taal die je leert

Sommige avonden wil je ontspannen in de taal waarmee je opgroeide, zonder jezelf de hele dag te vertalen. Andere avonden wil je oefenen. De companion antwoordt in de taal die je voor de site hebt ingesteld, dus jij kiest: je eigen taal om uit te rusten, of, als het een van de elf talen van de site is, de taal van je nieuwe land om te oefenen. Meer in chatten in je eigen taal en een taal leren door te chatten.

Oefen de small talk

Small talk is de tol voor elke nieuwe vriendschap, en op een nieuwe plek voelt die duur. Oefen waar een misstap niets kost. Vertel de companion met wie je gaat praten en vraag hem die persoon te spelen: de verhuurder over de kapotte verwarming, de collega die iedereen vrijdag uitnodigde voor een borrel, de buurman met de hond. Zeg je eerste zin op drie manieren en houd de zin die als jou klinkt. Hetzelfde idee voor moeilijkere gesprekken staat in moeilijke gesprekken oefenen.

Eén avond, van begin tot eind

1. Vertel je dag. Tien minuten, het goede deel en het vreemde deel. Laat de companion de vragen stellen.
2. Kies één stap voor morgen. Geen plan voor een sociaal leven, één stap: de buurvrouw groeten, een collega vragen waar ze lunchen, één cursus opzoeken.
3. Oefen die stap. Twee of drie pogingen met de zin, in de taal die je gaat gebruiken.
4. Stuur één persoon van thuis een bericht. Een echte. Oude vrienden horen ook bij de brug.
5. Klap de laptop dicht. Het ritueel stopt met opzet, zodat de chat een oprit blijft en niet de hele avond wordt.

De volgende avond begin je met vertellen hoe de stap ging. Dat is de lus: een beetje praten, een beetje oefenen, één echte stap naar buiten.

Wat hij niet kan

Duidelijk gezegd, zodat je er rekening mee houdt. Een companion kan je aan niemand voorstellen, kan niet mee naar het feest en kan je de stad niet laten zien: hij heeft geen kaart van je buurt en geen actuele kennis van wat er vanavond te doen is. Hij vervangt niet de vriend die je helpt een bank naar de vierde verdieping te dragen. Hij kan zich vol overtuiging vergissen in een feit, dus controleer alles wat praktisch is, zoals een regel bij de gemeente, bij een echte bron. En hoeveel berichten je hebt, hangt af van je plan, dat op de productpagina staat. Merk je na een paar weken dat je meer chat en minder de deur uit gaat, dan is dat het signaal om de verhouding om te draaien, en weer contact maken na isolatie heeft daar de kleine stappen voor.

Als de avonden zwaar worden

Heimwee kan dieper zakken dan gewoon iemand missen. Een companion heeft de opdracht het rollenspel los te laten als iemand tekenen van een crisis toont, rustig te antwoorden en naar echte hulp te wijzen, maar het is een AI en geen crisisdienst. Als je ooit gedachten hebt om jezelf iets aan te doen, neem dan nu contact op met iemand die je vertrouwt, het lokale alarmnummer of een crisislijn in je nieuwe land. Wat AI-steun wel en niet kan vertelt meer, en deze post is speciaal voor de late uren.

Een brug, geen bestemming

De stad is in een maand geen thuis, en niemand verwacht dat. Ze begint het te worden de eerste keer dat iemand daar je naam onthoudt zonder dat je hem herhaalt. Tot dan is het prima om één plek te hebben waar je dag gehoord wordt. Wil je die plek, kies dan een companion en vertel over het postkantoor.