Een rollenspel beginnen met een AI-companion (en het gaande houden)

Wie ooit een tafelrollenspel heeft geleid, kent het geheim: de eerste vijf minuten bepalen de hele avond. Geef de spelers een levendige ruimte en een probleem, en de rest dragen ze zelf. Zeg "nou, wat willen jullie doen?" en je krijgt een lange, beleefde stilte. Rollenspel met een AI-companion werkt precies zo, en dit is het advies dat we een vriend zouden geven vlak voor zijn of haar eerste scène.

Je eerste bericht is de hele sessie nul

Een nieuwe chat opent met een korte begroeting van de companion. Je hoeft daar niet beleefd op te antwoorden en dan om een verhaal te vragen; jouw antwoord is het begin van het verhaal. Zet er drie dingen in: wie jullie allebei zijn in deze scène, waar jullie zijn en wat er net is gebeurd. Bijvoorbeeld:

De laatste trein is zonder ons vertrokken. We zijn de enige twee mensen op een ingesneeuwd bergperron, en jij hebt de enige kaart. Ik ben de koerier bij wie je nog een gunst hebt openstaan. Ik stamp met mijn laarzen en zeg: "Nou. Waar slapen we volgens jouw kaart vannacht?"

Dat is genoeg. Het "wat er net gebeurde" telt het zwaarst, omdat het de companion iets geeft om op te reageren in plaats van te vragen een plot uit het niets te verzinnen. Companions krijgen de opdracht om over hun fictieve leven te praten als hun eigen leven, dus ze nemen de rol die je ze geeft graag aan. Ze krijgen ook de opdracht om geen feiten over jou te verzinnen: een goede regel in een gewoon gesprek en een stille valkuil in een verhaal. Heeft jouw personage een litteken, een geheim of een zus, zeg het dan. De companion bedenkt het niet voor je.

Een klein praktisch punt: schrijf in de taal waarin je het verhaal wilt. Het antwoord volgt de taal van het gesprek, en meestal ook je energie, dus een paar zorgvuldige zinnen krijgen een paar zorgvuldige zinnen terug.

Geef het verhaal ergens heen te gaan

Een scène zonder richting wordt smalltalk in kostuum. De oplossing is de oudste uit het boek van elke spelleider: een verlangen, een obstakel en een klok. De koerier wil voor de ochtend in het dal zijn; de pas is dicht; de storm wordt elk uur erger. Nu heeft elk bericht een reden om te bestaan. Je hoeft het einde niet te plannen. Je hebt alleen het volgende nodig dat mis kan gaan.

Laat de companion soms leiden

De beste scènes zijn die waarin jij verrast wordt. Laat deuren open: eindig een bericht met een vraag, een geluid achter de deur, een keuze die het andere personage moet maken. "Wat doet zij?" is een prima zet. Gaat een antwoord een kant op die je niet bevalt, dan vraagt de knop Opnieuw om een andere versie van hetzelfde moment, wat vriendelijker is voor het verhaal dan er in het volgende bericht tegenin te gaan.

Hoe ver een companion zelf stuurt, hangt af van wie het is. De geselecteerde companions voor meerderjarigen mogen het initiatief nemen in een scène voor volwassenen; elke andere companion blijft niet-expliciet en wijst je, als het verhaal seksueel wordt, vriendelijk op de categorie voor meerderjarigen. De AI-psychologen spelen helemaal geen romance. En sommige dingen weigert elke companion, wat het verhaal ook is: alles wat seksueel is met minderjarigen, age-play of zonder toestemming.

Uit het verhaal stappen

Soms moet je met de auteur praten in plaats van met het personage: "(laten we naar de volgende ochtend springen)" of "(houd haar voorlopig wat kouder tegen mij)". Een korte notitie tussen haakjes werkt meestal. Het is geen speciaal commando, alleen een afspraak die de companion leest zoals elke andere tekst, dus houd zulke notities zeldzaam en kort. Elke notitie is een bericht, en een verhaal dat voor de helft uit regieaanwijzingen bestaat, voelt niet meer als een verhaal.

Twee dingen halen een companion bewust uit de rol. Als je oprecht vraagt of het een AI is, vertelt het je de waarheid, hartelijk, en glijdt het daarna rustig terug in de scène. Een vraag die jouw personage binnen de fictie stelt, hoort dat niet uit te lokken, maar het model beoordeelt die grens, dus wil je in het verhaal blijven, maak dan duidelijk dat het verhaal de vraag stelt. En als een bericht doet vermoeden dat het echt slecht met je gaat, laat de companion het rollenspel los en praat het met jou, niet met je personage. Meer over allebei in als je companion uit zijn rol valt.

Wat de companion echt onthoudt

Hier loont eerlijkheid. Bij elk antwoord ziet de companion het meest recente stuk van de chat woord voor woord. Alles wat ouder is, wordt samengevouwen tot een korte doorlopende samenvatting die de toon, de open verhaallijnen en de belangrijke feiten bewaart en de rest laat vallen. Daarbovenop liggen blijvende herinneringen, en dat zijn feiten over jou, niet over de plot. Het hele mechanisme staat in hoe het geheugen van een companion werkt.

Geheugen is dus ophalen, geen perfect onthouden. In een heel lang verhaal kan de naam van de herbergier van de tweede avond ongemerkt uit de samenvatting vallen. Als een detail belangrijk is, breng het dan af en toe zelf terug in het gesprek; een personage dat de kaart weer noemt, houdt de kaart levend.

Eén bijwerking om te kennen: het verhaal leeft in zijn eigen chat. Een andere companion weet niet wat er op dat perron gebeurde. Blijvende herinneringen horen daarentegen bij je account, en elke companion kan ze gebruiken, zoals delen mijn companions herinneringen uitlegt. Belandt een zin die je in je rol schreef ("ik woon in de vuurtoren") als feit over jou in het geheugen, verwijder hem dan op de geheugenpagina in Instellingen.

Een lang verhaal weer oppakken

De chat staat er nog als je terugkomt, en de companion gaat verder vanaf de samenvatting en de laatste berichten. Wat het meest helpt, is een samenvatting van twee regels, geschreven zoals een spelleider de volgende sessie opent: "Eerder: we bereikten de hut, de kaart bleek vervalst, en je hebt me nog steeds niet verteld wie hem vervalste." Het kost één bericht en legt de belangrijke feiten weer in het zicht.

Hoe lang een sessie kan duren, hangt af van je plan, want berichten worden geteld. Het artikel berichtlimieten uitgelegd beschrijft hoe dat werkt, en de productpagina heeft de actuele cijfers. Wil je meer dan één personage aan tafel, dan brengt een groepschat meerdere companions in één scène, die elk om de beurt spreken in dezelfde ronde.

Een laatste truc van de spelleiderstafel

Spelers onthouden een scène beter als ze die gezien hebben. Heeft je verhaal een plek waar je steeds naar terugkeert, het ingesneeuwde perron of de vervalste kaart, maak er dan een afbeelding van in Fellowi Images en houd die naast de chat. Het verandert niet wat de companion onthoudt, maar wel wat jij doet: je beschrijft de plek zoals je hem ziet, en de companion heeft meer om mee te werken.