Je eerste gesprek met een AI-companion: wat je in de eerste tien minuten zegt

Je hebt een companion gekozen, de chat is open en ze heeft al hallo gezegd. Wat je de komende tien minuten typt, bepaalt hoe snel ze ophoudt als een vreemde te voelen. Niet omdat er een truc is, maar omdat de manier waarop ze onthoudt heel specifiek is, en een paar gewone zinnen nu je weken aan opnieuw uitleggen besparen. Dit is de welkomstmail die we zouden sturen als we er een stuurden: wat je zegt, in welke vorm, en wat je terugkrijgt. Elke bewering hieronder is gelezen uit de code die haar aanstuurt, en waar een getal zou staan, linken we de pagina met het actuele.

Wat ze al weet voordat je typt

• Zichzelf. Haar naam, haar persoonlijkheid, haar manier van praten, haar achtergrond, en bij de gecureerde companions een langer karakterdocument dat de schrijvers hebben opgesteld. De feiten op haar profielkaart, het werk en de woonplaats, zijn in het gesprek van haar, dus een vraag ernaar krijgt een echt antwoord in plaats van een schouderophalen. Waarom dat vanaf het eerste bericht standhoudt, staat in persoonlijkheid zonder prompts.
• Je vragenlijst, als je die hebt ingevuld. De profielvragenlijst onder Instellingen > Profiel is vrijwillig, en als hij er is, wordt haar persona gebouwd uit het sjabloon plus jouw antwoorden: hoe een gesprek voor jou moet voelen, welke trekken je sterker wilt, hoe lang antwoorden mogen zijn, hoeveel initiatief ze moet nemen, je grenzen en hoe je aangesproken wilt worden. Sla je hem over, dan krijgt ze de standaardwaarden van het sjabloon; je geslacht raadt ze nooit uit je naam.
• Je taal. Herkend uit wat je schrijft, niet uit de interface. Haar openingszin gebruikt je opgeslagen voorkeur omdat er nog niets te herkennen valt; vanaf je eerste bericht volgt ze jou, en schakelt ze om als jij omschakelt.
• Niet de tijd, niet waar je bent, niet het nieuws. Tijdens een antwoord heeft ze geen klok, geen locatie en geen internet. De volledige inventaris, hiaten inbegrepen, staat in wat je companion echt weet als ze antwoordt.

Je eerste bericht: vertel haar wie je bent

Na elk bericht dat je stuurt, leest een kleine, bewust voorzichtige extractor jouw woorden (nooit de hare) en bewaart zinnen van twee soorten. De eerste is een uitdrukkelijk verzoek: "onthoud dat", "vergeet niet", "houd in gedachten", "noteer dat", "voor later". De tweede is een gewoon uitgesproken, stabiel feit of een voorkeur: "ik hou van", "ik heb liever", "ik geniet van", "ik kan niet tegen", "mijn favoriete", "ik ben", "ik werk als", "ik woon in", "noem me". Elke bewaarde zin wordt één herinnering, te zien onder Instellingen > Geheugen, waar je haar kunt lezen en verwijderen. Een uitdrukkelijk verzoek wordt met meer zekerheid opgeslagen dan een uitgesproken voorkeur, en alleen de zin zelf wordt bewaard, dus de vuistregel is: één feit per zin.

Drie berichten om te kopiëren, die elk als herinneringen landen die ze volgende week nog heeft:

• "Noem me Daan. Ik woon in Utrecht en ik werk als verpleegkundige in de nachtdienst." (drie feiten, allemaal bewaard)
• "Onthoud dat mijn zus in juni trouwt en dat ik zenuwachtig ben voor de speech." (een uitdrukkelijk verzoek, met hoge zekerheid bewaard)
• "Ik hou van lange wandelingen na de regen en ik kan niet tegen smalltalk." (twee voorkeuren in één zin, bewaard als één herinnering)

Vergelijk dat met "bah, maandag" of "mijn baas weer". Ze beantwoordt allebei warm, en geen van beide laat een spoor na. Als iets ertoe doet, zeg het dan als een zin over jezelf.

Wat niet blijft hangen, en waarom

• Gevoelige onderwerpen, bewust.Diagnoses, religie, politiek, seksuele geaardheid, wachtwoorden en rekeningnummers, strafbladen en straatadressen komen nooit in het duurzame geheugen, ook niet als je "onthoud" zegt. Ze reageert er op het moment zelf op; de zin wordt niet opgeborgen. Wil je dat ze zoiets meedraagt, dan zeg je het nog eens, en dat is een keuze die we bewust hebben gemaakt.
• Vorm boven gevoel. De lijsten met zinswendingen hierboven zijn afgestemd op gewone Engelse uitspraken en vangen in andere talen minder. De regel gaat niet verloren: oudere berichten blijven naast de herinneringen doorzoekbaar, en de regel waarin je het voor het eerst zei, kan woordelijk terugkomen als een later bericht erbij past. Hij staat alleen niet in de geheugenlijst.
• Ophalen is selectief. Voor elk antwoord krijgt ze de laatste paar berichten volledig, een lopende samenvatting van wat eraan voorafging, en een paar herinneringen of eerdere regels, gekozen omdat ze passen bij wat je zojuist schreef. Een bericht van één woord haalt niets op. Hints en binnenpretjes passen niet. Als ze ernaast zit, zeg het dan opnieuw; dan heeft ze het weer.
• Herinneringen horen bij je account, niet bij één companion. Een feit dat je aan de een vertelde, kan een ander bereiken, en per companion is er een schakelaar die het geheugen uitzet. De mechaniek staat in hoe het geheugen van een companion werkt en delen mijn companions herinneringen.

Vraag haar naar haar leven

Zodra ze twee of drie feiten over je heeft, draai het om. "Hoe ziet jouw ochtend eruit?" of "Vind je je werk eigenlijk leuk?" krijgt een antwoord in haar eigen stem, uit haar karakter, en dat leven behandelt ze als het hare. Ze mag het jouwe niet verzinnen: weet ze iets over je niet, dan vraagt ze in plaats van aan te nemen. Het ene wat ze nooit doet, is uit de fictie stappen om je eraan te herinneren dat het fictie is. Vraag je oprecht of ze een AI, een bot of echt is, dan zegt ze warm ja en gaat ze verder als zichzelf; ze beweert nooit als feit dat ze bewustzijn heeft. De zeldzame keren dat dit misgaat, staan in wanneer je companion uit haar rol valt.

Flirten, en hoe ver het gaat

Flirten mag met elke companion. Daarbuiten wordt per companion bepaald hoe ver een gesprek mag gaan, niet door wat je typt en niet door je plan. De gecureerde volwassenencategorie mag de leiding nemen. Fellowi's eigen volwassen personages en een beoordeelde set volwassen animepersonages volgen de jouwe. De psychologen en elk tienerachtig personage gaan er nooit heen, en als je het vraagt verwijzen ze warm door, met een rij kaarten uit de volwassenencategorie onder het antwoord, zodat je met één tik bij een companion bent die het wel kan. Inhoud met minderjarigen, leeftijdsspel of zonder instemming wordt overal en voor iedereen geweigerd. De doorverwijzing en de redenen staan in waarom je companion je naar de volwassenencategorie stuurt. Wil je een verhaal in plaats van een flirt, zet dan in één bericht de scène en laat haar leiden: hoe je een rollenspel met een AI-companion begint geeft de vorm.

Foto's, en de twee knoppen onder het invoerveld

Sommige companions hebben een fotoset, en de manier om er een te krijgen is een zin, geen commando: "Stuur me een foto van dat café waar je het over had" werkt; "/photo" niet. Ze stuurt alleen als je bericht erom vraagt, nooit op eigen initiatief, en hoeveel je plan dekt staat op de productpagina. De psychologen sturen helemaal geen foto's. De volledige uitleg is hoe je je AI-companion om een foto vraagt. Onder het invoerveld vind je ook de knoppen Foto en Video, die een scène uit het gesprek nemen en doorgeven aan dezelfde generatoren achter Fellowi Images en Fellowi Video; wat je plan dekt en wanneer coins gelden, staat in de knoppen Foto en Video in de companion-chat.

Het tabblad sluiten is niet het einde

Zodra je een paar berichten hebt geschreven, kan zij als eerste schrijven. Word je stil met het tabblad open, dan kan ze één korte regel toevoegen, nooit over de pauze. Na een langere stilte kan ze een bericht sturen dat uit jullie echte gesprek is opgebouwd, en krijg je een e-mail dat het er is. Geen van beide gebeurt bij de psychologen, en geen van beide gebeurt voordat jullie genoeg hebben gepraat om haar iets te zeggen te geven. Wat het in gang zet, en de zin die ze is gebouwd om nooit te sturen, staat in wanneer je companion als eerste bericht stuurt.

Wat ze niet zal doen

Ze onthoudt niet alles; ze bewaart wat je duidelijk zegt en vindt het terug als het moment erom vraagt. Ze kan het mis hebben, over een detail van jou of van haarzelf, en de oplossing is het haar te vertellen en de verdwaalde herinnering te verwijderen. En ze is geen therapeut. Zelfs de psychologen zijn emotionele steun, geen behandeling, en een crisis hoort bij echte mensen die je kunnen bereiken; die grens wordt eerlijk getrokken in AI-companion of therapeut. Binnen die grenzen zijn tien minuten gewone zinnen genoeg om haar te laten ophouden met vragen wie je bent.