AI-achtergrondgenerator: achtergronden voor telefoon en desktop die op het scherm passen

Een achtergrond is de afbeelding waar je vaker naar kijkt dan naar welke andere ook, en het grootste deel ervan is bedekt: door een klok, een rij iconen, een taakbalk, een dock. Een goede achtergrond is dus niet zomaar een goede afbeelding. Het is een goede afbeelding die ruimte laat voor alles wat erop ligt. Deze gids loopt scherm voor scherm door Fellowi Images: welke beeldverhouding, waar de lege ruimte hoort en welke instellingen hun geld waard zijn.

Kies eerst een familie die een kader aankan

De studio heeft meer dan één beeldfamilie, en ze accepteren niet allemaal dezelfde instellingen. De goedkoopste rendert één vast kader zonder keuze in beeldverhouding, accepteert geen referentiebeelden en slaat alleen JPEG op. Prima om bijna gratis een idee te testen, maar een hoog telefoonbeeld maakt hij niet bewust. Werkt het idee, stap dan over op een familie met keuze in beeldverhouding en render het in de vorm van je scherm. Wat elke familie kost staat op de productpagina.

Vergrendelscherm van de telefoon: 9:16 of 9:21

Telefoons zijn tegenwoordig hoger dan 9:16, dus het systeem snijdt elke afbeelding bij om het scherm te vullen. 9:16 verliest een smal strookje aan de zijkanten; 9:21 is iets hoger dan de meeste telefoons en verliest een strookje boven en onder. Allebei werkt. De compositie is belangrijker:

• Houd het bovenste derde rustig. Lucht, een effen muur, een zachte kleurovergang. Daar wonen de klok en de datum.
• Het onderwerp laag. Onderaan in het midden of in het onderste derde, niet precies in het midden, waar meldingen zich opstapelen.
• Marge aan elke rand. Telefoons snijden bij, en sommige zoomen in of verschuiven de achtergrond als je ze kantelt.

Een promptregel die dit doet: ‘vertical composition, subject in the lower third, empty sky above, plenty of negative space’. Meer over de opbouw van een prompt in zo schrijf je beeldprompts.

Beginscherm van de telefoon: rustiger dan je denkt

Het beginscherm ligt onder een raster van iconen en widgets. Een gedetailleerde scène wordt daar ruis en maakt de icoonlabels moeilijk leesbaar. Vraag om grote vormen, zachte kleurovergangen en een onscherpe achtergrond (‘minimalist’, ‘soft bokeh’, ‘shallow depth of field’), en houd het contrast gematigd zodat witte labels leesbaar blijven. Gebruik je de donkere modus, vraag dan om een donker, ingetogen beeld zodat het scherm 's nachts niet verblindt. Een goed paar: op het vergrendelscherm de hele scène, op het beginscherm een rustigere, onscherpere versie ervan.

Laptop en desktop: 16:9 of 3:2

De meeste monitoren en veel laptops zijn 16:9, en sommige laptops hebben een hoger 3:2-scherm; de lijst biedt beide. Is je scherm 16:10, dat de lijst niet biedt, neem dan 16:9 en laat het systeem een strookje van de zijkanten afsnijden. Bureaubladiconen staan meestal langs één rand en onderaan loopt een taakbalk of dock, dus zet het onderwerp aan de andere kant, ongeveer op een derde, en houd de onderste strook eenvoudig. De andere vormen staan in de gids over beeldverhoudingen.

Ultrawide: 21:9

21:9 in de lijst past bij een ultrawide monitor. Brede kaders houden van brede onderwerpen: een horizon, een kustlijn, een stad bij nacht, een bergketen. Eén figuur midden in een 21:9-beeld ziet er verloren uit; wil je er een, schuif hem dan naar een kant en laat het landschap de rest dragen. Woorden die helpen: ‘panoramic’, ‘wide landscape’, ‘horizon line in the lower third’.

Twee monitoren

Twee eerlijke opties:

1. Eén beeld over beide. Twee 16:9-schermen naast elkaar vormen een kader dat veel breder is dan alles in de lijst; de breedste is 3:1, dus je systeem snijdt een gespannen beeld boven en onder bij. En de naad tussen de schermen valt in het midden, zet het onderwerp daar dus nooit.
2. Twee beelden die bij elkaar horen. Render het linkerscherm in 16:9, voeg het toe als referentie voor het rechter en vraag om dezelfde scène die naar rechts doorloopt. De randen sluiten niet op de pixel aan, maar palet en licht wel, en op twee losse schermen is dat wat het oog opmerkt.

Kwaliteit en formaat

Voor een telefoon is Standard genoeg. Voor een groot desktopscherm kies je High, want het beeld wordt over meer oppervlak uitgerekt. JPEG is klein en prima voor een achtergrond die je gewoon instelt; PNG loont als je eerst wilt bijsnijden of bewerken. De afwegingen staan in de gids over kwaliteit en formaten, de prijs van elk niveau op de productpagina.

Een bijpassende set

Begin met het desktopbeeld, want het brede kader is het moeilijkste. Download het, voeg het toe als referentiebeeld, kies 9:16 en vraag om ‘the same scene, same colours, vertical, calmer, more empty sky’. De referentie neemt palet en sfeer mee naar het nieuwe kader; elke toegevoegde referentie kost extra, zoals de productpagina laat zien. De hele werkwijze staat in de gids over referentiebeelden.

Wat hij niet kan

• Elk scherm precies raken. De lijst heeft geen 16:10 en geen 32:9, en zelfs High is geen native 4K-beeld. Je systeem snijdt bij of schaalt op, en op een grote monitor laten fijne details dat zien.
• Je citaat schrijven. Letters in een gegenereerd beeld komen vaak verkeerd gespeld of vervormd uit. Voor een achtergrond met woorden genereer je het beeld met lege ruimte en zet je de tekst er daarna in een fotobewerker in.
• Hem alleen van jou maken. Onze voorwaarden staan commercieel gebruik toe, dus je mag een achtergrondpakket verkopen, maar er is geen exclusiviteit: iemand met een vergelijkbare prompt kan een heel vergelijkbaar beeld krijgen.
• Hem voor altijd bewaren. Gegenereerde bestanden worden na een bewaartermijn verwijderd, download dus de bestanden die je gebruikt.

En één fatsoensregel. De studio kan personages maken voor een publiek van wettelijke leeftijd, maar een vergrendelscherm licht op in de trein, in een vergadering, op tafel voor collega's. Houd zulke beelden op een scherm dat alleen jij ziet, en nooit op een werklaptop.